mercedarius
mercēdārĭus, ii, m. [merces],
- he who pays wages: ostende mercedarios tuos, Sen. Contr. 5, 33, 5 and 25; cf. Gloss. Isid. s. v., ‡ 1. mercedonius.
mercēdārius, iī, m. (merces), der Lohngeber, ostende mercedarios tuos, Sen. contr. 10, 4 (33). § 5 u. 25. Vgl. Gloss. IV, 116, 7 ›mercedarius, qui dat mercedem pro labore sibi inpenso‹.
~ius, qui mercidem dat pro labore sibi inpenso
~ii,hyregildam
~ius ‥ i. ille qui mercedem dat
mango, ~ius, nundinator, negotiator
mercēdārĭus, ĭī, m. (merces), celui qui donne un salaire : Sen. Rhet. Contr. 10, 4, 5.
Qui pro labore sibi impenso dat mercedem. Jo. de Janua :
Mercedarius, et Mercedonius, servus, vel alius qui distribuit pecuniam sub domino suo.
Mercedarii, (perperam
Meicedarii) Hyregildan, i. qui mercedem solvunt. Glossæ a Scaligero laudatæ :