metatio
mētātĭo, ōnis, f. [metor],
- a measuring or meting out, a marking off a place (post-Aug.): vinearum, Col. 7, 15, 1.
mētātio, ōnis, f. (metor), das Abstecken eines Ortes, Abmessen, vinearum, Colum. 3, 15 in. – absol., a) das Vermessen des Ackers, Gromat. vet. 154, 17. – b) das Abstecken (u. Einrichten) des Lagers, Frontin. 4, 1, 14 u. 4, 3, 13.
metior ‥ inde ‥ metor, -ris, i. metiri, et inde metator, ~io
inde jam festinate in Angliam tendens, ad Belensem altera ~one pervenit urbem
~onem quartam Stanfordia, quintam nobis Anacastria prefixit
debet metere ij acras bladi ‥ et post ~onem debet qualibet septimana iiij opera
mētātĭō, ōnis, f. (metor), action de délimiter, de mesurer : Col. Rust. 3, 15 ; Grom. 154, 17.
Droit de bornage, in Consuetudine Peronensi. Tabularium Abbatiæ S. Victoris Paris. Charta 21 :
Omnes alii proventus prædictarum terrarum sunt Ecclesiæ, sicut campipars, et venditiones, investituræ, Metationes, revelationes, et dona gerinarum.Mox :
Campipartiri vero, aut metas figere vel aliam jurisdictionem exercere, pars una sine consensu alterius non poterit.
Metatio, alia notione. Vide in Metare.