metonymia
mĕtōnymĭa, ae, f., = μετωνυμία,
- a figure by which one name is changed for another, a change of names, metonymy (pure Lat. denominatio), Paul. ex Fest. p. 153 Müll.; Charis. p. 244 P. al.
metōnymia, ae, f. (μετωνυμία), Namenvertauschung, Namenverwechslung, ein Tropus, der Verhältnisbegriffe, Begriffe, die in einem natürlichen Zusammenhange stehen, füreinander setzt, um sie dadurch anschaulicher zu machen (zB. Bacchus für vinum), rein lat. immutatio od. denominatio od. transnominatio (w. vgl), Fest. p. 153 (a), 21. Charis. 273, 10 u.a. Gramm.
metonomia est quaedam veluti transnominatio. hujus multae sunt species aut enim per id quod continet id quod continetur ostendit
est quoque pulchra translatio per ~iam, cum res per auctorem rei significatur, ut pro bello Martem et pro frugibus Cererem
in Scripturis Sanctis genus est locutionis, quod apud grammaticos ~ia dicitur, id est, dum per efficientem designatur id quod efficitur
ad Sanctum Walericum ‥ portus ita per metonomiam dicitur
methonimia idem est quod transnominatio, metha enim trans, onoma nomen
post mare, post fluvios, de piscibus edere pauca / mens cupit, ordo monet, mētonymia jubet
in principio temporis creatum est celum, secundum dupplicem methonomiam, sc. celum empireum cum angelis
est ‥ figura methonomie quando hoc modo ponitur continens pro contento, ut cum dicimus “ebibe cyphum” id est “vinum quod est in cypho” et est color denominatio
iste autem color est una figura grammatice sub tropo contente, que a Beda, ‥ metanomia seu †methaomia [l. methanomia ] vocatur
ubi patet quod secundum figuram methonomine intelligit per hunc [modum ] vinum
brede , ‥ panis, ‥ simila, similago, siligo, sed hec tria per metenomiam
mĕtōnўmĭa, æ, f. (μετωνυμία), métonymie [fig. de rhét.] : P. Fest. 153 ; Char. 273, 10.
Sunt enim quamplurimi in hoc tempore, qui non quod, sed quis dicas, attendunt : qui perversam Metonymiam facientes, non personam ex dictis, sed ex persona dicta volunt approbare.