minio
mĭnĭo, no perf., ātum, 1, v. a. [minium],
- to color with red-lead or cinnabar, to paint red: Jovem, Plin. 33, 7, 38, § 112; 35, 12, 45, § 157.
- —Hence, mĭnĭātus, a, um, P. a.
- I Colored with red-lead or cinnabar, colored red, red: quae quidem, vereor, ne miniata cerula tua pluribus locis notandae sint, with your red-lead pencil, Cic. Att. 15, 14, 4; 16, 11, 1.—
- II Of the color of cinnabar, cinnabar-red, of the parrot: avis torque miniato in cervicem distincta, Plin. 10, 42, 58, § 117.
1. minio, āvi, ātum, āre (minium), I) tr. mit Zinnober anstreichen, Iovem, Plin. 33, 112 u. 35, 157. – Partic. miniātus, a, um, zinnoberrot angestrichen od. gefärbt u. zinnoberrot übh., Iuppiter (Jupiterstatue), Cic. ep. 9, 16, 8: cerula, »Rotstift«, Cic. ad Att. 15, 14, 4: torques (psittaci), Plin. 10, 117. – II) refl. sich rot färben, Apic. 2, 60.
1 mĭnĭō, āvī, ātum, āre, tr., vermillonner, enduire de minium : Plin. 33, 112 ; 35, 157 || miniatus, a, um, enduit de rouge : Cic. Fam. 9, 16, 8 ; Att. 15, 14, 4 || pass. de sens réfléchi, se teindre en rouge : Apic. 2, 60.