ministerialis
mĭnistĕrĭālis, e, adj. [ministerium],
- ministering (late Lat.): spiritus, Rufin. Orig. Princip. 1, 5, 1.
- —Hence, mĭnistĕrĭāles, ĭum, m., imperial officers, Cod. Th. 8, 7, 5 al.
ut non permittat ~es viros in Anglia ‥ animas pro quibus mortuus est Auctor vite ‥ trucidare
suos clericos ~es Anglorum summi pastoris
ubi aecclesias aedificentur, a propriae diocesi episcopo sanctificatur ‥ sicut in libro ~e [i. e. Pontificali Ecgberhti ] habetur
peccati dimissio ‥ pertinet solum ad Deum sub racione qua Deus est, cum peccati ~is dimissio non sit hic ad propositum
~ium siquidem tanta est multitudo, quanta est locustarum
consiliarii fideles, et mundi ~es
episcopos suos ‥ comites ac nobiles suos, ~es ‥ et omnes familiares ‥ diligebat
quieti ‥ de omnibus auxiliis vicecomitum et minsterilium eorum
~es vero regis qui ibi forte tunc aderant id tacite considerabant
rex Francorum in coronatione sua ‥ Philippum Flandrie comitem privilegiatum habuit ~em
accusatur ‥ quod regios ~es honorifice non exhibuerit
seneschalli episcopi ceperunt fidelitatem ab omnibus ~ibus infra curiam
aut ipsos aut eorum officiales seu ~es sede Cant’ vacante super premissis impedire presumat
necnon et dompnus abbas, cum domi fuerit, et omnes alii ~es, una cum aliis in ordine sue conversionis, processionaliter incedere
Officialis, de quo infra. Synodus Celichytensis ann. 816. cap. 2 :
Ubi Ecclesia ædificatur, a propriæ diœcesis Episcopo sanctificetur, et ita per ordinem compleat, sicut in libro Ministeriali habetur.