About
Menu

missaticus

1 missaticus [ML; cf. 1 missare] , one who celebrates mass. missa ‥ unde ‥ hic ~us, -ci, qui frequenter canit missam Osb. Glouc. Deriv. 342.
2 missaticus [ML; cf. 2 missare] 1 (as adj.) sent away, suspended, debarred (from). to suspende, suspendere; suspendit, suspensus, ~us CathA. 2 (as sb. m.) one who is sent, messenger, envoy. quando ~i regis veniebant ibi dabant pro caballo transducendo iij d. DB I 1ra; legatus, missus, nuntius, ~us Osb. Glouc. Deriv. 323. 3 (as sb. n.) what is sent, message, instruction. cognovit sese nefandum scelus committere occultando macarii ~a Swithuni ac neglegendo fidi precamina amici Lantfr. Swith. 1; Swithuni caelando sacri missatica patris Wulf. Swith. I 154; [credulus vir] fratrem predictum accersivit, accersitumque postulavit ut ~a beati patris impleret Id. Æthelwold 42; c1120 debet portare ~a ubi precipitur Cart. Burton 28. 4 embassy, mission. qui ‥ vice sua equitaret in missiatico regis (Inst. Cnuti) GAS 457; si quis alii missione in ~o causa mortis sit (Leg. Hen. 90. 11c) Ib. 606; Alb. Lond. DG 9.1 (v. internuntium).

Saved

Recent