missito
missito, to send repeatedly
Could not find missitatos in Logeion dictionaries.
missitatos Verb: perfect passive participle masculine accusative plural of missito
missĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [mitto],
- to send repeatedly, to send (not in Cic. or Caes.): supplicantes legatos, Sall. J. 38, 1: auxilia, Liv. 9, 45, 5: litteras, Front. de Eloq. p. 234 Mai.: codicillos missitatos, Plin. 33, 1, 4, § 12.
missito, āvi, ātum, āre (Frequent. v. mitto, s. Charis. 255, 25), I) wiederholt schicken, supplicantes legatos, Sall. Iug. 38, 1: simul cum his auxilia, Liv. 9, 45, 5: per orbem terrae litteras, Fronto de eloqu. 1. p. 142, 1 N.: per virgines probatissimas primitiva frugum Apollini Delio, Solin. 16, 5: in corticibus arborum mutuo epistularum alloquia, Hieron. epist. 8: codicilli missitati, Plin. 33, 12. – II) wiederholt von sich geben, -hören lassen, cachinnos ioca dicta missitantes, Laev. fr. 19 M. (bei Non. 209, 30) nach Bothes Vermutung (die Hdschrn. risitantes).
See: missitare
missĭtō, (15) āvī, ātum, āre, tr., fréq. de mitto, envoyer fréquemment, à diverses reprises : Sall. J. 38, 1 ; Liv. 9, 45, 5 ; Plin. 33, 12.
missitō āvī, —, āre, freq.
- mitto, to send repeatedly: supplicantīs legatos, S.: auxilia, L.