morturio
mortŭrĭo, ire, 4, v. n. desid. [mors],
- to long for death, desire to die: dictum est a Cicerone de philosophis, morturiunt, mori desiderant, Aug. de Gram. p: 2006 P. (Cic. Fragm. 50, 29, p. 146 B. and K.).
morturio, īre (mors), ein Verlangen nach dem Tode haben, gern sterben wollen, Cic. fr. bei Augustin. regul. 516, 17 K. (Cic. fragm. K. 22. p. 413 M.).
mortŭrĭō, īre (mors), intr., avoir envie de mourir : Cic. Fr. K 22.