morula
mŏrŭla, ae, f. dim. [mora],
- a brief delay (post-class.): tempus nullā morulā extenditur, Aug. Conf. 11, 15; App. Fragm. M. 10, p. 71.
morula, ae, f. (Demin. v. mora), ein kleiner Verzug, Cypr. epist. 11, 6, Augustin. serm. 107, 2; conf. 11, 15. § 20 u. de music. 2, 3, 3: Plur., morulae breves longaeque, Augustin. serm. 187, 2: per transitorias temporum morulas, Augustin. de civ. dei 10, 15.
nulla temporis interveniente ~a
solem ~is suis et tarditate quotidiana quadrantis hujus annui ‥ esse ministrum
nos ‥ ~is quibusdam instruendi sumus ‥ quousque aliquid fortitudinis accrescat in nobis
brevi autem ~a peracta, redit tristis legio infernalis
post modicam ~am tumor turgescens in digito apparebat
quos nullus materialis ignis in tam parva ~a illa combussisset
si desit qui personas distinguit, qui sonat ~as sillabarum, cum desit talis expressio, qua sensum aurium feriant genera numerorum
mŏrŭla, æ, f. , dim. de mora, court délai : Aug. Conf. 11, 15.
Quomodo tam parva Morula temporis, tanta hostium manus cecidisset, nisi, etc.Utitur August. Confess. lib. 11. cap. 23.
Brevis temporis vix transacta Morula, apud Elmham. in Henr. V. reg. Angl. edit. Hearn. cap. 71. pag. 205.