mortualia
mortŭālĭa, ĭum, n. [mortuus].
- (Sc. vestimenta.) Grave - clothes or mourningweeds (ante - class.), Naev. ap. Non. 548, 28 (Trag. Rel. v. 48 Rib.).—
- II (Sc. carmina.) Haec sunt non nugae; non enim mortualia, funeral songs, dirges, referring to the custom at Rome of hiring women to sing absurd eulogies of the dead at funerals, Plaut. As. 4, 1, 63 (808).
mortuālia, ium, n. (mortuus), I) die Totenlieder der Leichenweiber (praeficarum), Plaut. asin. 808. Cato. inc. libr. fr. 19. – II) Leichenkleider, Trauerkleider, Naev. tr. 46.
mortŭālĭa, (16) ĭum, n. (mortuus), ¶ 1 vêtements de deuil : Næv. 46 ¶ 2 chants funèbres : Pl. As. 808.
- 1. lijkzangen, lijkklachten;
- 2. rouwkleren.