mox
mox, soon, anon, directly, presently, by and by
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A In gen.: mox ivero, Plaut. Capt. 1, 2, 91 (200): mox ego huc revertor, Ter. And. 484: jussit mihi nuntiari, mox se venturum, Cic. Att. 10, 4, 8: mox tamen ardentīs accingar dicere pugnas Caesaris, Verg. G. 3, 46; Cic. Div. 1, 23, 47.—With quam: exspectant ... quam mox emittat currus, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 89 Vahl.); so, exspecto quam mox utatur, Cic. Rosc. Com. 1, 1: quid exspectas quam mox ego dicam, etc., id. ib. 15, 44: expectabant quam mox comitia edicerentur, Liv. 3, 37, 5; cf.: provisam quam mox vir meus redeat domum, Plaut. Men. 5, 1, 4 (704) Brix ad loc.: quam mox coctum est prandium? how soon, Plaut. Rud. 2, 3, 12 (342): mox ubi, as soon as, Liv. 3, 52: mox ut, as soon as: mox ut caluere pugnā, Flor. 2, 4, 2: mox quam, as soon as (post-class.), Dig. 7, 4, 13.—
- B In partic.
- 1 Soon afterwards, thereupon, afterwards, then, in the next place: nam extemplo fusi, fugati: mox intra vallum compulsi: postremo exuuntur castris, Liv. 40, 48, 6: primum ... deinde ... mox ... post ... Tac. A. 11, 22; Quint. 10, 6, 3.—
- 2 Of a longer time, afterwards, at a later period (post-Aug. for post, postea): a quo mox principe Nero adoptatus est, Suet. Ner. 6; id. Aug. 47: ante hoc domūs pars videntur, mox reipublicae, Tac. G. 13: paulo mox, Plin. 21, 2, 3, § 5 al.: paucis mox horis, id. 18, 35, 78, § 341.—
- II Transf., in the next place, then.
- A Of place and situation: ultra eos Dochi, deinde Gymnetes, mox Anderae, Plin. 6, 30, 35, § 190; cf.: pars equitum ... mox prima legio, Tac. A. 1, 51. —
- B Of value, esteem: post amylum Chium maxime laudatur Creticum, mox Aegyptium, then, Plin. 18, 7, 17, § 77: tenuissimum camelis, mox equis, id. 11, 41, 96, § 237.
semen in vulva ‥ mox coaculatur et tendit ad liniamenta membrorum
cito, mox, protinus, statim
cui mox destinatur legio praeteriti mali immemor
idola fracta frians et mox in frusta resolvens
ordinatus est ‥ ac mox remissus ad sedem episcopatus sui, id est post dies xiiij
ita miser ille in aridam expositus, moxque totus dilaceratus, horrendam murium famem explevit
sperabam quam mox Gallicas naves ad nos venturas
qui vatem comitatus adit mox limina sacra / occurrens inopina salus complectitur aegros
mox ut ‥ odore aeris illius adtacti fuerint, intereunt
mox / ut fuerit clausura mei patefacta sepulchri / invenient
originale ‥ peccatum non aliud intelligo quam quod est in infante, mox ut habet animam rationalem
mox ut eam fuit intuitus, sanitatem est pristinam assecutus
mox atque ullam ‥ vacare contingeret
ut ‥ Willibrordi altius nativitatis originem et mox in utero matris divinae electionis repetam praesagia
mox ab infantia sua per fidem Deo placere contendit
[Apollo ] dicitur Pythius vel a Pythone serpente, quem secundum fabulam mox natus interfecit
- 1. (om de toekomst aan te geven) spoedig, weldra, gauw;
- 2. (v.h. verleden en in opsommingen) spoedig daarop, vervolgens;
- 3. (Laatl.) kort tevoren; II. cj.s. (Laatl.) zodra (als); ook: mox quam e.a.
- 1 MAC-, soon, anon, directly, presently, by and by: mox ego huc revertor, T.: quae mox usu forent, S.: mox ut cum sicario disputo:Gn. quam mox inruimus? Thr. mane, T.: exspecto quam mox utatur: mox ubi, as soon as, L.— Soon afterwards, presently, thereupon, afterwards, then, in the next place: fugati, mox intra vallum compulsi, postremo, etc., L.: nunc . . . mox, etc.: primum . . . mox, etc., H.: ante hoc domūs pars videntur, mox rei p., Ta.: Tegmina mox . . . Mox umeri Exsistunt, now . . . again, O.
-
…quis hoc credat, nisi sit pro teste vetustas ponere duritiem coepere suumque rigorem mollirique mora mollitaque ducere formam. Mox ubi creverunt naturaque mitior illis contigit, ut quaedam, sic non manifesta, videri forma potest hominis, sed…
Ovid, Metamorphoses
-
…deciderant patula Iovis arbore glandes. Ver erat aeternum, placidique tepentibus auris mulcebant zephyri natos sine semine flores. Mox etiam fruges tellus inarata ferebat, nec renovatus ager gravidis canebat aristis ; flumina iam lactis, iam flumina nectaris…
Ovid, Metamorphoses
-
…Censen posse me offirmare Et perpeti ne redeam interea Tene non hercle arbitror. Nam aut iam revertere, aut mox noctu te adiget horsum insomnia. Opus faciam ut defatiger usque ingratiis ut dormiam. Vigilabis lassus ; hoc plus…
Terence, Eunuchus
-
…traherent cum sera crepuscula noctem. Signa dedi venisse deum, vulgusque precari coeperat inridet primo pia vota Lycaon, mox ait experiar deus hic, discrimine aperto, an sit mortalis. Nec erit dubitabile verum. Nocte gravem…
Ovid, Metamorphoses
-
…primum, nescia, gratentur consolenturne parentem, populifer Sperchios et inrequietus Enipeus Apidanusque senex lenisque Amphrysos et Aeas, moxque amnes alii, qui, qua tulit impetus illos, in mare deducunt fessas erroribus undas. Inachus unus abest…
Ovid, Metamorphoses
-
…in quibus causis quid aequius atque aequissimum sit quaeritur, quas ad causas facultas petitur argumentationum ex eis de quibus mox dicetur aequitatis locis. atque etiam ante iudicium de constituendo ipso iudicio solet esse contentio, cum aut sitne actio…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…ita tractantur, ut debent, sed aliquanto minutius. Sequitur disserendi ratio cognitioque naturae ; nam de summo bono mox, ut dixi, videbimus et ad id explicandum disputationem omnem conferemus. in his igitur partibus duabus nihil erat…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…, nullius supplici crudelitas erit recusanda. sed tenetur, premitur, urgetur nunc eis copiis quas iam habemus, mox eis quas paucis diebus novi consules comparabunt. incumbite in causam, Quirites, ut facitis. numquam maior consensus…
Cicero, Philippicae
-
…imperatas, non neces sociorum, non caedis hospitum, non perfidiam, non immanitatem, non scelera praedico ; mox, si videbitur, ut cum fure, ut cum sacrilego, ut cum sicario disputabo ; nunc meam spoliatam…
Cicero, in Pisonem
-
…impetus quo pertineant non intellegamus, tu tam egregios viros censes tantas res gessisse sine causa quae fuerit causa, mox videro ; interea hoc tenebo, si ob aliquam causam ista, quae sine dubio praeclara sunt, fecerint ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum