mucidus
mucidus, mouldy, musty
mūcĭdus (mucc-), a, um, adj. [mucus].
- Mouldy, musty: mucida panis frusta, Juv. 14, 128: vina, Mart. 8, 6, 4.—
- II Snivelling: homo es, Qui me emunxisti mucidum, Plaut. Epid. 3, 4, 58 (494): senex, id. Mil. 3, 1, 52 (647).
mūcidus (muccidus), a, um (mucus), I) kahmig, schimmelig, panis frusta, Iuven.: vina, Mart.: partes (vineae), Colum. – II) schleimig, rotzig, sum minume muccidus, Plaut. mil. 647: emungere alqm mucidum, Plaut. Epid. 494.
muscidus ‥ i. musitus et quasi in alium colorem mutatus
~us, A.yvyned
si [panis ] ~us fuisset pre marcore nimio
nonne ~us et durus panis ille?
expectant quod panes sint muscidi, bacones rancidi, pastilli sint putridi
hec mucida in succiduo,groin de pork en suz
mūcĭdus, (14) a, um, moisi, gâté : Juv. 14, 128 ; Mart. 8, 6, 4 || morveux : Pl. Epid. 494.
- 1. snotterig;
- 2. schimmelig.
mūcidus (mucc-)
adj.
- mucus, mouldy, musty: panis frusta, Iu.