mucor
mūcor, ōris, m. [muceo].
- 1 Mould, mouldiness, in bread (post-Aug.): mucorem contrahere, to become mouldy, Col. 12, 4, 4.—
- 2 Mustiness, in wine, vinegar, etc.: mucor (vini), Dig. 18, 6, 4.—Also, a moisture which flows from vines, and is injurious to them: mucor, qui maxime vites infestat, Plin. 17, 15, 25, § 116.
mūcor, ōris, m. (muceo), der Schimmel, der Kahm des Brotes usw., Colum.: des Weines, Ict.: des Essigs, Colum. – eine aus dem Weinstock rinnende, ihm schädliche Feuchtigkeit, Plin. 17, 116.
apponitur clerico, aut militi curiali panis non elaboratus ‥; vinum vero aut acore, aut ~ore corruptum ‥
grana secat, nequis mucor obesse queat
ne sacra eucharistia ‥ contraxerit humiditatem seu ~orem
hic ~or, A.mowlde
mūcŏr, ōris, m. , moisissure : Col. Rust. 12, 4, 4 || fleurs sur le vin gâté : Dig. 18, 6, 4 || moisissure du cep de vigne : Plin. 17, 16.
mūcor, mucōris, m.: muffa umida
● sostanza mucillaginosa Plin.