mucosus
mūcōsus (mucc-), a, um, adj. [mucus],
- slimy, mucous (post-Aug.): cruenta et mucosa ventris proluvies, Col. 1, 7, 1; 6, 7, 1; Paul. ex Fest. p. 158 Müll.: exulceratio, Cels. 5, 28, 15.—
- II Transf., = stultus (opp. emunctae naris), Acron. ad Hor. S. 1, 4, 8.
mūcōsus, a, um (mucus), rotzig, schleimig, Cels. 2, 8. p. 50, 28; 4, 22 (15). p. 147, 30 D.; 5, 28. no. 15; 6, 18, 10. Colum. 6, 7, 1. Fest. 158 (b), 28. – übtr. = stultus (Ggstz. emunctae naris), Acro Hor. sat. 1, 4, 8.
usque ad moram, id est ~am et humidam planiciem(
mūcōsus, a, um (mucus), muqueux, mucilagineux : Cels. Med. 2, 8 ; 4, 22 ; Col. Rust. 6, 7, 1.