mucilago
mūcĭlāgo (mucc-), ĭnis, f. [muceo],
- a mouldy, musty juice, Theod. Prisc. 4, 1.
mūcilāgo, inis, f. (mucus), schleimiger Saft, Th. Prisc. 4, 1.
muscillagines narium
viscositas mucillaginum, ruptura cotilidonum
creavit Deus nasum ‥ ut ‥ tegat mucillagines exeuntes a cerebro et cedat eas aspettui
scribo puerulis adhuc inberbibus / quos etas viridis vix armat dentibus, / qui nares sordidas muscillaginibus / extremis manice detergunt finibus
cutis corrugatio, multitudo ~inis
animalium quedam habent ‥ spine mucillagines et squame
gelatinia est piscium sive carnium quedam muscillago coagulata que nascitur de illis post alexaconnum. servantur infrigidata in aceto
super caput ponatur muscillago psillii
~o seminis lini et fenugreci ‥ cum terbentina munda et furfure cribrato subtiliter est ‥ medicina optima
in egestione apparent muscillagines in modum vitri liquefacti
mūcĭlāgō, ĭnis, f. (mucus), mucosité : Th. Prisc. 4, 1.