mulcator
mulcātor, ōris, m. [mulco],
- he who handles roughly, Isid. 10, 178; Placid. Gloss. p. 483.
mulcātor, ōris, m. (mulco), I) m. corporis = qui corpora afficit vel cruciat, Placid. gloss. V, 32, 9. – II) der Streichler, Besänftiger, Isid. orig. 10, 178 u. Placid. gloss. V, 33, 2 (vgl. Löwe Prodr. p. 358).
Novatus ‥ Dominicae ~or margaritae, porcus niger
mulgatores, peremtores
mulco ‥ dicitur a mulceo ‥ et inde ~or
mulcātŏr, ōris, m. (mulco), celui qui maltraite : Gloss. Plac. 5, 32, 9.