mulcedo
mulcēdo, ĭnis, f. [mulceo],
- pleasantness, agreeableness (post-class.): Veneris atque Musae, Gell. 19, 9, 7; Sid. Ep. 5, 17.
mulcēdo, inis, f. (mulceo), die Anmut, Gell. 19, 9, 7. Cypr. ad Donat. 16 extr. u. Ps. Cypr. de sing. cler. 10. Sidon. epist. 5, 17, 3. Boëth. de cons. 3, 1 in.
melodiam mulcido vel corvi marini vel convivium
modulatio, mulcido
delinimentum, ~o
~o, suavitas ‥ mitigamen
scissure ‥ vino purgationis vestre lote et oleo ~inis fote
mulcēdō, ĭnis, f. (mulceo), charme, douceur : Gell. 19, 9, 7 ; Sid. Ep. 5, 17.
Ad S. Justi sepulcrum vigilias alternante Mulcedine monachi clericique psalmicines concelebrabant.