Logeion | nebula

nebula , ae, f.: a cloud, 10.82; mist, fog, 1.412.

nĕbŭla, ae, f. [like nubes; Sanscr. nabhas; Lat. aër, caelum; Gr. νεφέλη], mist, vapor, fog, smoke, exhalation (syn.: nubes, nimbus).

I Lit.: fluviis ex omnibus et simul ipsa Surgere de terrā nebulas aestumque videmus, etc., Lucr. 6, 477; Verg. A. 8, 258: tenuem exhalat nebulam, id. G. 2, 217. —Poet., of the clouds: nebulae pluviique rores, Hor. C. 3, 3, 56; Verg. A. 1, 412; 439 (for which, nubes, id. ib. 587; Ov. M. 6, 21. —Of smoke, Ov. Tr. 5, 5, 31.—Of any thing soft or transparent: nebula haud est mollis, atque hujus est, Plaut. Cas. 4, 4, 21 (834): desine Inter ludere virgines Et stellis nebulam spargere candidis, Hor. C. 3, 15, 6.— Prov.: nebulae cyathus, of any thing worthless, trifling, Plaut. Poen. 1, 2, 62 (271).— —Personified = Nephele, Hyg. Fab. 2 and 3.—
- B Transf., a foggy mist, a vapor, cloud: pulveris nebula, Lucr. 5, 253: nebulae dolia summa tegunt, Ov. F. 5, 269: pinguem nebulam vomuere lucernae, Pers. 5, 181; Sil. 6, 281: per nebulam audire, aut scire aliquid, to hear or know a thing indistinctly, Plaut. Ps. 1, 5, 47 (461); id. Capt. 5, 4, 26 (1023) (for which: quasi per caliginem videre, Cic. Phil. 12, 2, 2).—
- - 2 A thin, transparent substance; of a thin garment: aequum est induere nuptam ventum textilem, Palam prostare nudam in nebulā lineā, Laber. ap. Petr. 55; of a thin plate of metal, Mart. 8, 33, 3.—
II Trop., darkness, obscurity: erroris nebula, Juv. 10, 4: nebulae quaestionum, obscure, puzzling questions, Gell. 8, 10 in lemm.: suspicionum nebulae, vague suspicions, Amm.14, 1, 4.—Of something empty, trifling, worthless: grande locuturi nebulas Helicone legunto, Pers. 5, 7 (for which: nubes et inania captare, Hor. A. P. 230).

nebula, ae, f. (altind. nábhaḥ, griech. νεφέλη, ahd. nebul), Dunst, I) eig.: 1) Dunst, Nebel, aus Wiesen, Flüssen usw., matutina, Liv.: atra, Verg.: densa, Liv.: crassissima, Auct. b. Hisp.: caelum crebris imbribus ac nebulis foedum, Tac.: sublima nebula caelum obscurabat, Sall. fr.: nebula densa lucis usum eripiebat, Liv.: a meridie nebula occepit ita, vix ut etc., Liv.: orta ex lacu nebula campo quam montibus densior sederat, Liv.: nebula sub idem tempus, quo pridie, exorta conspectum terrae ademit et ventus premente nebulā (durch den Druck des N.) cecĭdit, Liv.: dispulsa sole nebula aperuit diem, Liv.: tandem illa caligo tenuata quasi in fumum nebulamque discessit, Plin. ep.: nebulae montibus descendentes aut caelo cadentes aut in vallibus sidentes serenitatem promittunt, Plin. – bildl., nebulae quaestionum, Gell.: remotā erroris nebulā, Iuven.: incredibile est, quantas (Graecorum levitas) mendaciorum nebulas excitaverit, Lact.: quasi per nebulam nosmet scimus atque audivimus, Plaut. (vgl. Lorenz Plaut. Pseud. 443). – personif., Nebula = Nephele (w. s.), Hyg. fab. 2 u. 3. – 2) der Dampf, Rauch, des Feuers, Ov.: des Lichtes, der Leuchte, Pers.: veneni, Sil.: bildl., v. etwas Geringem, cyathus nebulae, Plaut.: v. etwas Vergänglichem, Pers. – 3) die Wolke, Verg. u. Hor. – n. pulveris, Staubwolke, Lucr.: v. Wein, nebulae (nebliger Schaum) dolia summa tegunt, Ov. – II) übtr., alles sehr Dünne in seiner Art, vellera (Wolle) nebulas aequantia tractu, Ov.: v. dünnen Kleidern, Laber. com. fr.: v. dünnem Blech, Mart. – ➳ Vulg. nebola, Oribas. fragm. Bern. 2, 24. p. 17, 9 H.

nebula [CL] 1 mist, fog. neque caelorum culmina / carent nocturna nebula (Aldh.) Carm. Aldh. 1. 56; constat ‥ ~as ab inferioribus ad superiora surgere Adel. QN 64; dum ‥ adhuc collibus incumbunt, ~e nuncupantur; altius elevati, et a terreno contagio libere sublimati, nubes vocantur Gir. TH I 6; ~am de terris ortam. ‥ aquila, quia supra ~am est, plus videt Alb. Lond. DG 6. 24; quare ~e magis fiant mane et sero quam in nocte vel meridie? ‥ ~e fiunt ex grossis fumositatibus actionibus caloris dissolutis ab aquis ‥ Quaest. Salern. P 16; ~a nascitur ex paludibus et fumo terre T. Chobham Serm. 23. 90vb; o regem mirabilem, cui impensa officia quasi ~e pertranseunt matutinales, offense autem per tot tempora thesaurizantur! M. Par. Maj. V 569. 2 cloud. erectis ‥ ad ~as undis Gildas EB 17; a801 illum autem transcendisse ~am qua tegitur omnis terra et pervenisse ad liquidum caeli lumen Alcuin Ep. 213; nēbula dejecit nimbis aquilone remotis Gower VC I 1913; hec nubula, a clowde WW. 3 (fig). densissima quaedam eorum ~a atraque peccaminum omni insulae ita incumbit nox Gildas EB 93; qui visa luce veritatis gravioribus peccatorum ~is obcaecatur Bede Hom. I 18. 81; 801 ~a perversitatis Alcuin Ep. 229; ut ‥ nulla erroris impediaris ~a Enc. Emmae prol. p. 6; fugerunt infestationum ~e, rediit sereni cordis tranquillitas W. Malm. Wulfst. III 27; recole nunc ‥ corruptiones meas cum exhalaretur ~a libidinis ex limosa concupiscentia carnis et scatebra pubertatis Ailr. Inst. Inclus. 32 p. 674; eos ‥ inanis jactantie ~a tetra corrumpit J. Ford Serm. 60. 6; 1326 potens ‥ est Deus ‥ instantem ~am dissolvere Lit. Cant. I 196. 4 nebulous being, phantom. 10‥ ~am, scingedwolan WW. 5 mist-coloured or cloud-shaped artefact: a wafer, waffle, obley. b (s. dub.). a oblatas, fructus, species, galfras nebulasque / mappula contineat D. Bec. 2572; precones ~arum et gafrarum pronunciant de nocte gafras et ~as [gl.: wafurs] et artocreas vendendas in calatis relatis albo manutergio Garl. Dict. 126; 1295 ferrea ad ‥ neulas (v. galetta); 1331 ferrea rotunda ad ~as (v. ferreus 4e); panis pastillorum ‥ et tortellorum non valet in eis nec ~e Gad. 33v. 1; nubula, a wafur; ‥ nomina pertinencia ad coquinam: ‥ nec ~a, A. noble[i. e. an oble]; hec uafra, A. wayfyre; ‥ hec ~a, oblys; est nubis nebula tenuis panisque rotundus WW. b 1342 pro iiij nebul’ argenti, pro qualibet xij gr[oss’] KR Ac 389/14 m. 7. 6 (med.) cloud-like substance: a (in eye); b (in urine). a glaucoma, ~a GlC G 108; ad claritatem oculorum fac pulverem de cumino et camphora ‥ ~am manducat et claritatem prestat AN Med. II 221. b ~a suspensa in medio urine Gad. 4. 2.

1 nĕbŭla, (11) æ, f. (cf. νεφέλη), ¶ 1 brouillard, vapeur, brume : Lucr. 6, 477 ; Virg. En. 8, 258 || [poét.] nuage : Hor. O. 3, 3, 56 ; Virg. En. 1, 412 || nuage [de poussière, de fumée] : Lucr. 5, 253 ; Ov. F. 5, 269 || substance fine, transparente : Mart. 8, 33, 3 ¶ 2 [fig.] obscurité, ténèbres : Juv. 10, 4 || style nuageux : Pers. 5, 7.

nebula, ae f

1. damp, nevel, mist [densa];
2. (poët.) rook(wolk);
3. (poët.) wolk [pulveris stofwolk].

nebula , ae. f.
霧。小事。虛高文。— linea 麻漏紗。Remota erroris nebula 除糊謬。Audire per nebulam 榥忽聽。Scire per nebulam 曉之不淸。Nebulae cyathus 賤物。

Suggest a Translation
See an image

. Fragm. Petronii : Palam prostare nudam in Nebula linea. Ita enim legendum, pro lanæ. Vestis tenuis ac subtilis, dicta quod transpareat sub illa corpus, ut cælum sub nebula. Hesychius : Φάρη, ἱμάτια, νεφέλαι. Fulgentius, lib. 1. Mythol. : Astiterant itaque Syrmate Nebuloso lucidæ ternæ viragines, etc. Suidas διαφανῆ χιτώνια vocat τὰ ἰσχυὰ, δι᾽ ὧν διαφαίνεται τὰ σώματα τῶν γυναικῶν. Hesychio et alii, Λακωνικὸς χιτών. LXX. Interpretes apud Isaiam cap. 3. Linteamina τὰ διαφανῆ λακωνικὰ verterunt. Vide ibi Hieronymum. Ita Coæ vestes, apud Horatium lib. 1. Sat. 2. aranearum modo textæ. Plinius lib. 6. cap. 17. bombycinas factas ait, ut in publico matrona transluceat. Ammianus lib. 14 : Sudant sub ponderibus lacernarum, quas collis insertas singulis ipsis adnectunt, nimia subteminum tenuitate perflabiles. S. Hieronym. adversus Helvidium cap. 6 : Ingrediuntur expolitæ libidinum victimæ, et tenuitate vestium nudæ impudicis oculis ingeruntur. Idem Epistola ad Lætam : Talia vestimenta paret, quibus pellat frigus, non quibus vestita corpora nudentur.

. Glossæ Biblicæ MSS. : Tipsanas, panes qui dicuntur Nebulæ. Gloss. Lat. Gall. : Nebula, Oublée, mente. Glossæ MSS. ad Alexandrum Iatrosoph. : Fabriciæ buccellæ, quæ fiunt super ferrum, ut Nebulæ. Ebrardus in Græcismo : Aeris est nubes, Nebulæ de flumine surgunt, Ac panis Nebula tibi subtilissimus extat. Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 521 : Nebula, nubicula, Neule ou Nuble, Gallice. Nieule et Niule, in Stat. pro talemel. ann. 1300. inter. Consuet. Genovef. MSS. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Neula, Prov. Nebula ex flore farinæ et aqua, colerida. Bernardus Mon. in Consuet. Cluniac. MSS. cap. 77. et ex eo Udalricus lib. 1. cap. 49 : Vel ea quæ in ferramento caracterato de conspersione farinæ tenuissime fiunt, et ab hominibus Romanæ linguæ, Nebulæ, a nostratibus appellantur oblatæ. Idem Bernardus cap. 8 : Et omni die in qua sumus omnes in capis ad Missam, per consuetudinem facit fieri Nebulas ad cœnam Fratrum. Editus part. 1. cap. 7. præfert Neblas. Literæ ann. 1217 : Unam pitansiam l. solidorum in vino piscibus et Nebulis in die Translationis S. Benedicti. Vetera Statuta Canonicorum S. Quintini : Ad postmeridiem debet Nebulas, et oblatas, et moretum, et vinum, Præp. debet ligna et sal. Infra : Debet habere unusquisque privatus 10. Nebulas et 5. oblatas. Tabularium Brivatense Ch. 110 : Et habet concessum, et ubladas et Nebulas, et pigmentum. Ordinarius MS. Eccles. Rotomagensis : Tunc Nebulæ cum vino distribuantur. Et alibi, ubi de festo Pentecostes : Et dum incipitur, Veni Creator, projicientur per familiares Thesaurarii existentes in deambulatoriis inferioribus Turris, ante Crucifixum scilicet inferius et quam poterunt infra chorum, folia quercuum, Nebulas, et stupas ardentes in magna quantitate. Et a Gloria in excelsis, emittent volare versus chorum aves parvas et mediocres cum Nebulis ligatas ad tibiam in competenti numero, et continuabunt præmissa usque ad Officium Missæ, nec cessabunt, nisi dum dicetur Evangelium. Et hæc omnia fient expensis Thesaurarii et Capituli, æquis partibus. Ordinarium Eccl. Lexoviensis sæc. xiii. exaratum in die Pentecostes : Ad processionem Missæ stuppæ inflammantur, quas custodes inveniunt : ad Kyrie Missæ pulsator flores et Neullas (f. Nebulas) projicit. Qui quidem ritus ad exprimendum sacræ solemnitatis mysterium in aliquot apud nos Ecclesiis etiamnum obtinet. Adde Leges Palatinas Jacobi II. Regis Majoric. tom. 3. SS. Junii pag. xiv. Statuta Eccl. Barchinon. ann. 1332. apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 613. Vide Joan. Bruyerinum lib. 6. de Re cibaria cap. 9. pag. 420. et infra in voce Oblata. Nebulas non esse cum Oblatis confundendas, præter locum e Statut. S. Quintini laudatum, suadent Antiqui ritus Ecclesiæ Bisuntinæ, quos refert Martinius Tract. de Antiq. Eccles. Disciplina in Divinis Officiis celebrandis pag. 311. ubi de Cœna Domini : Interim dum cantatur hymnus, deferantur panes azymi et Nebulæ et Oblatæ, et benedicantur ab Episcopo vel Decano hoc modo : Benedic Domine hanc creaturam panis, etc. Sic in Consuetudinibus MSS. Monasterii Solemniac. iterum atque iterum legitur : Ad Cœnam Nebulas et Oblatas et tria ova. Quibus in locis frustra Nebulis adderentur Oblatæ, si nullo modo discreparent.

, Macula in oculo. Miracula e Henrici Baucen. tom. 2. Junii pag. 384 : Habebat Nebulam in oculo sinistro, de quo nihil omnino videbat.

nebula ae, f

NEB-, mist, vapor, fog, smoke, exhalation: tenuis, V.: saeptus nebulā, V.: nebulae pluviique rores, clouds, H.: nebulae, quas exigit ignis, smoke, O.: Vellera nebulas aequantia tractu, i. e. delicate as mist, O.: stellis nebulam spargere candidis, i. e. to thrust your gloomy company on the girls, H.: nebulae dolia summa tegunt, a cloudy scum, O.—Fig., darkness, obscurity: erroris, Iu.

nebula

Saved

Recent