necator
nĕcātor, ōris, m. [neco],
- a slayer, a murderer (post-class.): hominum, Macr. S. 1, 12, 9: civium, Lampr. Commod. 18, 13.
necātor, ōris, m. (neco), der Totschläger, Mörder, hominum, Macr. sat. 1, 12, 9: civium, Lampr. Comm. Anton. 18, 13: filiorum suorom necatores, Vulg. sap. 12, 5.
~ores hominum
Deo odibiles, et quantum in ipsis est, fratrum ~ores
nĕcātŏr, ōris, m. (neco), meurtrier : Macr. Sat. 1, 12, 9 ; Lampr. Comm. 18, 13.