negotialis
negotialis, of business, of affairs
nĕgōtĭālis (sometimes incorrectly written nĕgōc-), e, adj. [negotium],
- of or belonging to business, pertaining to affairs (rare): negotialis (constitutio) est, in quā quid juris ex civili more et aequitate sit, consideratur (opp. juridicialis), Cic. Inv. 1, 11, 14; cf. id. ib. 2, 21, 62: (locum) negotialem, quam πραγματικήν vocat (Hermagoras), in quā de rebus ipsis quaeritur, remoto personarum complexu, Quint. 3, 6, 58; cf. 3, 6, 57; 3, 7, 1; 2, 21, 3: epistulae sunt aut negotiales, aut familiares. Negotiales sunt argumento negotioso et gravi, Jul. Val. Ars Rhet. 27 Mai.: causae, Schol. Juv. 7, 123.
negōtiālis, e (negotium) = πραγματικός, das Geschäft betreffend, geschäftlich, pars (Ggstz. iudicialis), Cic. de inv. 1, 14. Fortunat. art. rhet. 1, 14 (vgl. Prisc. praeex. § 34): status, Fortunat. art. rhet. 1, 17: ei (rhetoricae) locum in ethice negotialem assignant, id est πραγματικόν, weisen ihr in der Ethik eine Stelle an, nämlich die Tätigkeit im öffentlichen Leben, d.h. das Pragmatische, Quint. 2, 21, 3: neg. epistulae, Iul. Vict. rhet. 27. p. 447, 38 H.: causae, Schol. Iuven. 7, 123: artes, Eustath. hexaëm. 1, 7.
illa ‥ controversia ‥ habet partes duas, juridicialem et ~em. ~is est in qua qui juris sit ex civili more et aequitate consideratur
nĕgōtĭālis, e, relatif à lʼaffaire, au fait [question matérielle dans une cause] : Cic. Inv. 1, 14 ; Quint. 3, 6, 58.
negōtiālis e, adj.
- negotium, of business, of affairs: constitutio.