nesapius
nĕsăpĭus, a, um, adj. [ne-sapio],
- unwise, foolish, Petr. 50, 5; cf. Ter. Scaurus de Orthogr, p. 2251 P.
nesapius, iī, m. (ne u. sapio), ein Unwissender, ein Ignorant, Petron. 50, 5.
nĕsăpĭus, (16) a, um (ne, sapio), insensé : Petr. 50, 5.
Ne me putetis Nesapium esse, valde bene scio.