nescienter
nescĭenter, adv., v. nescio, P. a. fin.
nescienter, Adv. (nescio), mit Unwissenheit, unwissend, Augustin. de doctr. Chr. 2, 40.
canum ‥ quos in se ‥ irruentes tenui virga ~er fugavit
scio componitur nescio ‥ unde ~er adverbium
utrum gentes ex ~er gestis debeant accusari
ille ‥ dicitur ignoranter sive ~er pertinax in errore hereticali qui assercionem suam nescit esse contrariam fidei Christiane
distinccionem inter ‥ scienter hereticum et ~er hereticum ‥ aliter quam prius intelligo
nescĭentĕr, sans le savoir, sans sʼen apercevoir : Aug. Doctr. Chr. 2, 40.