nescio
nescio, not to know, to be ignorant
I know not whether this will be
nesciō, īvī or iī, ītus, 4, a.: not to know, to be ignorant of, 1.565; w. object clause, 2.735, et al. (nē and sciō)
ne-scĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a.,
- not to know, to be ignorant (syn. ignoro): hunc nescire sat scio de illā amicā, Plaut. Merc. 2, 3, 48 (382): nescis cui maledicas nunc viro, Ter. Eun. 799: nec me pudet fateri nescire, quod nesciam, Cic. Tusc. 1, 25, 60: de Oropo opinor, sed certum nescio, id. Att. 12, 23, 2: quid nobis agendum sit, nescio, id. ib. 7, 12, 2: anima sit (animus) ignisve, nescio, id. Tusc. 1, 25, 60: nescis quantā cum expectatione sim te auditurus, you cannot think, id. N. D. 3, 1, 2: nescis, temeraria, nescis, Quem fugias, Ov. M. 1, 514: nobis omnia de te Quaerere, si nescis, maxima cura fuit, id. H. 17, 197; 20, 150: quod scis or scies, nescis, a formula used in advising another to keep a secret: ne tu hercle linguam comprimes Posthac: etiam illud quod scies nesciveris, Plaut. Mil. 2, 6, 89 (569): tu nescis id quod scis, Dromo, si sapies, Ter. Heaut. 748; id. Eun. 722.—With acc. and inf.: nescibam id dicere illam, Ter. Eun. 736: nescit Agenorides natam parvumque nepotem Aequoris esse deos, Ov. M. 4, 562.—With inf. alone: nescire Tarquinios privatos vivere, Liv. 2, 2, 3: gens, quae victa quiescere nesciat, id. 9, 3, 12; 22, 51, 4; Curt. 7, 7, 16; Just. 28, 3, 12; Aug. Serm. 330, 3.—
- β Pass.: utrum consistere uspiam velit an mare transire nescitur, Cic. Att. 7, 12, 2: talibus locis pruinarum vis et natura nescitur, Pall. 11, 4, 2: lis antea nescita, unknown, Sid. Ep. 8, 6.—
- γ Nescio quis, nescio quid, nescio quomodo, nescio an, used in an assertion to express uncertainty with regard to some particular contained in it; and usually without influencing the mood of the following verb: nescio quis, I know not who, some one, somebody, a certain person: nescio quid, I know not what, something, some, a certain: prope me hic nescio quis loquitur, Plaut. Pers. 1, 3, 9 (89): nescio quid profecto mihi animus praesagit mali, Ter. Heaut. 236: nisi me forte Paconii nescio cujus querelis moveri putes, Cic. Q. Fr. 1, 1, 6: o pastores nescio quos cupidos litterarum, id. Fl. 17, 39; in affected ignorance, to denote that a thing is insignificant, small, mean, etc.: fortasse non jejunum hoc nescio quid quod ego gessi, et contemnendum videtur, id. Fam. 15, 4, 14: quia nescio quid in philosophiā dissentiret, a little, id. N. D. 1, 33, 93: nescio quid litterularum, a short letter, id. Att. 15, 4, 1: rumoris nescio quid afflavit, id. ib. 16, 5, 1: causidicum nescio quem, id. de Or. 1, 46, 202: nescio quid e quercu exsculpseram, id. Att. 13, 28, 2: sententiae nescio unde ex abdito erutae, id. Or. 24, 79: nescio quid etiam de Locrorum proelio, id. N. D. 3, 5, 11: mente nescio quā effrenatā atque praecipiti, id. Cael. 15, 35: illud nescio quod non fortuitum, sed divinum videbatur, id. Fam. 7, 5, 2: nescio quid praeclarum, remarkable or extraordinary excellence, id. Arch. 7, 15: fit enim, nescio quomodo, ut, etc., I know not how, id. Off. 1, 41, 146: boni nescio quomodo tardiores sunt, id. Sest. 47, 100: qui, nescio quo modo, conspirant, Nep. Alcib. 11, 1; id. Thras. 1, 3: casu nescio quo, Cic. Fam. 5, 15, 3: alii nescio quo pacto obduruerunt, id. ib. 5, 15, 2; id. Q. Fr. 1, 1, 6, § 18: sed ita fato nescio quo contigisse arbitror, ut, etc., id. Fam. 15, 13, 2; cf.: contra rem suam me nescio quando venisse questus est, id. Phil. 2, 2, 3: nescio an, I know not whether, probably, perhaps: constantiam dico? nescio an melius patientiam possim dicere, id. Lig. 9, 26: sin illam alteram, nescio an amplius mihi negotii contrahatur, id. Cat. 4, 5, 9: ingens eo die res et nescio an maxima illo bello gesta sit, Liv. 23, 16; v. the art. an.—
- II In partic.
- A Not to know, to be unacquainted with a person or thing (mostly poet.): illa illum nescit, Plaut. Aul. prol. 30; Ter. Heaut. 396: non nescire hiemem, Verg. G. 1, 391: deos, Luc. 1, 453: litteras, Sen. Clem. 2, 1: vinum toto nescire Decembri, i. e. to abstain from, Juv. 7, 97.—
- B Not to understand; to be unable: non tam praeclarum est scire Latine, quam turpe nescire, Cic. Brut. 37, 140; Juv. 6, 188: stare loco nescit, said of a horse, Verg. G. 3, 84: nescit vox missa reverti, cannot be unsaid, Hor. A. P. 390.—
- C To be incapable: Stoici omnino irasci nesciunt, Cic. de Or. 3, 18, 65: qui nesciat irasci, Juv. 10, 360.
- —Hence, nescĭens, entis, P. a., unknowing, ignorant, unaware (class. nescius): ut nescientem sentiat te id sibi dare, Ter. Heaut. 468: nesciens sui, unconscious, Ap. Apol. p. 301, 9.—Hence, adv.: nescĭenter, unknowingly, ignorantly, Aug. Doctr. Chr. 2, 40.
ne-scio, īvī u. iī, ītum, īre, nicht wissen, I) im allg.: nomen Ter.: nec pudet fateri nescire, quod nesciam, Cic.: de amica, Plaut.: de Oropo opinor, sed certum nescio, Cic.: mit Acc. u. Infin., nescibam id dicere illam, Ter.: m. folg. indir. Fragesatz, nescis, quanta cum exspectatione sim te auditurus, du glaubst nicht, Cic.: cum, quemadmodum sedaret, nesciret, Nep.: nescio, quid narres od. ego, quid narres, nescio, ich verstehe nicht, was du willst, Ter.: quid nobis agendum sit, nescio, Cic.: anima sit animus ignisve, nescio, Cic.: utrum consistere usquam velit, an mare transire, nescitur (weiß man nicht), Cic. – Partiz. nesciēns, nicht wissend, ut sentiat, te nescientem id dare, ohne es zu wissen, Ter. heaut. 468. – Besondere Redeweisen: a) nescio an, s. anno. I, 1 sqq. – b) nescio qui, quae, quod (interrog.), nescio quis, quid, ich weiß nicht, welcher usw., ich weiß nicht, wer, was, ich weiß nicht, wie ich es bezeichnen soll, von dem, was man nicht bestimmt angeben kann od. will, oft mit dem Nbbgr. des Bedeutenden od. der Geringfügigkeit u. der Geringschätzung, nescio quā permotus divinatione, ich weiß nicht, durch was für eine Ahnung, durch eine gewisse (mir unbekannte) Ahnung, Cic.: casu nescio quo, Cic.: in oppidum, nescio quod, eine gewisse, mir unbekannte Stadt, Cic. – prope me nescio quis loquitur, Plaut.: Paconii nescio cuiusque relis moveri, Cic. – tum illud nescio quid praeclarum ac singulare solet exsistere, jenes Herrliche und Einzige, wofür ich keinen Namen weiß, Cic.: nescio quid esse putant, Ov.: nescio quid exsculpserint, Cic. – paulum nescio quid, ein »Bettel« (v. Preis), ein Lumpengeld, Plin.: nescio quid frivoli, eine Kleinigkeit (v. einer Sache), Suet.: rumoris nescio quid, Cic.: nescio quid litterularum, ein ganz kleines Briefchen, Cic.: nescio quid illud factum etc., über alle Maßen unmännlich, Cic.: nescio quid dissentiens, ein wenig, Cic.: causidicum nescio quem, Cic. – c) si nescis, wenn du es etwa nicht weißt, wenn du es wissen willst, Ov. her. 17, 197 u.a. – d) illud od. id quod scis nescis, du tust so, als ob du es nicht wissest, eine Formel der Umgangsspr., mit der man jmdm. das Bewahren eines Geheimnisses anempfahl, Enn. u. Komik. – e) nescio quo modo, nescio quo pacto, ich weiß nicht wie, -auf welche Art, teils zur Bezeichnung des Unbestimmten, sozusagen, so eine Art von, so gewissermaßen, teils des Unwillkürlichen, unwillkürlich, unbemerkt, teils des Unbegreiflichen, unbegreiflich, oft bei Cic. u.a. (dem Hauptverbum voran- od. nachgesetzt), s. die Stellensammlung bei Beier Cic. de off. 1, 146. – II) insbes.: A) jmd. od. etwas nicht kennen, einer Sache unkundig sein, alqm, Plaut.: deos, Ter.: arma, Flor.: vinum, sich enthalten, Iuven.: hiemem, Verg.: sua pericula, nicht merken, Lucan. – Partiz., a) nesciēns, nicht kennend, unbewußt, sui, Apul. apol. 42. – b) nescītus, a, um, ungekannt, Sidon. epist. 8, 6, 7. – B) nicht können, nicht imstande sein, nicht gelernt haben, nicht verstehen, Latine, Titin. fr. u. (Ggstz. Latine scire) Cic.: Graece, Cic.: versus, keine Kenntnis vom Versbau haben, Hor.: nescire litteras, s. litterano. I u. no. II, B, 2, c: utram tandem linguam (Sprache) nescio? Cic. – m. folg. Infin., irasci, Cic.: quiescere (Ruhe zu halten), Liv.: hoc imitari, Curt.: equo haerere, Hor.: capi virtus nescit, Val. Max. – ➳ synk. Imperf. nescibam, Turp. com. 17. Ter. eun. 155 u. 736: nescibas, Plaut. Bacch. 676. Sen. contr. 7, 3 (18), 4 Burs. (Kießling u. Müller nesciebas). – Fut. nescibo, Plaut capt. 265.
nescĭō, (7) īvī ou ĭī, ītum, īre, tr., ¶ 1 ne pas savoir : quod nescio Cic. Tusc. 1, 60, ce que je ne sais pas || avec interr. indir. [d. Cicéron jamais avec num, une fois avec ne : Cic. Fam. 2, 5, 2 ] : utrum consistere velit an mare transire, nescitur Cic. Att. 7, 12, 2, on ne sait pas sʼil veut sʼarrêter ou passer la mer || [avec prop. inf.] : nesciebam vitæ brevem esse cursum ? Cic. Sest. 47, jʼignorais que le cours de la vie fût bref ? tu, Catule, lucere nescis, nec tu, Hortensi, in tua villa nos esse Cic. Ac. 2, 146, toi, Catulus, tu ne sais pas quʼil fait jour, et toi, Hortensius, que nous sommes dans ta maison de campagne ¶ 2 ne pas connaître, ne pas être en état de : litteras, artes, linguam Cic. Br. 259 ; Planc. 62 ; Fin. 2, 12, être ignorant de littérature, des arts, dʼune langue ; Latine Cic. Br. 140, ne pas savoir le latin ; nostri Græce fere nesciunt nec Græci Latine Cic. Tusc. 5, 116, nos compatriotes en général ignorent le grec et les Grecs le latin || [avec inf.] : irasci nescit Cic. Tusc. 4, 43, il ne sait pas se fâcher, cf. Tusc. 5, 104 ; Rep. 1, 11 ; Verr. 2, 3, 62 ; Mur. 43 ; Mil. 57, etc. || [poét.] hiemem non nescire Virg. G. 1, 391, prévoir la tempête ; vinum Juv. 7, 97, sʼabstenir de vin ¶ 3 [expressions partic.] : a) nescio an, v. an ; nescio an nemo Cic. Br. 126 ; Att. 14, 17 a, 7 ; Q. 1, 1, 30 ; Fam. 9, 14, 7 ; nescio an nullus Cic. de Or. 2, 18, peut-être personne, peut-être aucun ; b) [expressions adverbiales, à distinguer de lʼinterr. indir.] : nescio quomodo, nescio quo pacto, je ne sais comment, dʼune manière indéfinissable : Cic. Br. 292 ; Fam. 5, 15, 2 ; nescio unde Cic. Or. 79, je ne sais dʼoù ; nescio quando Cic. Phil. 2, 3, je ne sais quand, à une époque indéfinie ; c) nescio quis, nescio quid [jouant le rôle de subst.] qqn, qqch. dʼindéfinissable, un je ne sais qui, un je ne sais quoi ; nescio qui, nescio quod [jouant le rôle dʼadj.] : illud nescio quid præclarum Cic. Arch. 15, ce je ne sais quoi dʼadmirable ; rumoris nescio quid adflaverat Cic. Att. 16, 5, 1, un je ne sais quel bruit était venu ; fato nescio quo contigisse arbitror ut Cic. Fam. 15, 13, 2, par suite de je ne sais quelle fatalité, je crois, il est arrivé que ; iste nescio qui Cæcilius Bassus, Cic. Fam. 12, 18, 1, ce je ne sais quel Cæcilius Bassus, cf. Cic. Q. 1, 1, 19 ; Phil. 13, 26 ; causam nescio quam defendebat Cic. Clu. 74, il défendait je ne sais quelle cause, cf. Cic. Agr. 2, 14 ; Prov. 28.
- 1. niet weten, geen weet hebben van (m. acc.; de; m. aci.; afh. vr.) [nomen alcis]; ➤ quid nobis agendum sit, nescio (Cic.); nescis quantā cum exspectatione sim te auditurus (Cic.) je weet niet half; — non ~ heel goed weten; — bijzondere uitdrukkingen: (a) (nescio fungeert als onvervoegbaar element v.e. woordgroep, ook vaak aan elkaar geschreven) nescio en nesciō quis de een of ander: misit nescio quem ad Caesarem; nescio en nesciō quī de een of andere; nescio en nesciō quid het een of ander; nescio en nesciō quandō ooit, eens; nescio en nesciō quōmodo of quō pactō op de een of andere manier; (b) nescio en nesciō an (m. conj.) misschien, mogelijkerwijs; en ➤ nescio an non vermoedelijk niet;
- 2. niet kennen, niet geleerd hebben [deos; linguam; versūs geen verzen kunnen schrijven];
- 3. niet kennen, niet (kunnen) spreken [Latine, Graece];
- 4. (m. inf.) niet kunnen, niet in staat zijn [quiescere]; ➤ vincere scis, Hannibal, victoria uti nescis (Liv.).
nescio , is, ivi vel ii, itum, ire. 4.
不知。不認.。不覺。— Latine 不識辣丁話。 Quod scis, nescis 汝知此事作不知可也。Nescio quid impendit 其费未識幾何。Serpit enim, ne scio quomodo, per omnem vitam amicitia 因友情不知何如竟達平生。Ille nescio quis 彼人未知誰。Nescis cui maledicas nunc viro 汝今未知所駡爲誰。Nescio quid dulcedinis 似甜不可言之味。Utrum consistere velit an mare transire, nescitur 其欲留此抑欲渡海係人所不知。Nescio te ego? 吾豈不識汝乎。Stare loco nescit 彼不會站。
Suggest a Translation
See an image
不知。不認.。不覺。— Latine 不識辣丁話。 Quod scis, nescis 汝知此事作不知可也。Nescio quid impendit 其费未識幾何。Serpit enim, ne scio quomodo, per omnem vitam amicitia 因友情不知何如竟達平生。Ille nescio quis 彼人未知誰。Nescis cui maledicas nunc viro 汝今未知所駡爲誰。Nescio quid dulcedinis 似甜不可言之味。Utrum consistere velit an mare transire, nescitur 其欲留此抑欲渡海係人所不知。Nescio te ego? 吾豈不識汝乎。Stare loco nescit 彼不會站。
Suggest a Translation
See an image
nē-sciō īvī, —, īre,
- not to know, to be ignorant: quid agam nescio, T.: de Oropo opinor, sed certum nescio: animae sit (illa vis) ignisve, nescio: nescis, Quem fugias, O.: Tu nescis id quod scis, si sapies, i. e. keep closely secret, T.: nescibam id dicere illam, T.: vincere scis, victoriā uti nescis, L.: utrum velit . . . nescitur: futura, O.—With quis or quid, I know not who, some one, somebody, a certain person, I know not what, something, some, a certain: oblatum ab nescio quo inprobo, T.: postea quam nescio quid impendit: hoc nescio quid, quod ego gessi, this trifle: quia nescio quid in philosophiā dissentiret, a little: nescio quid litterularum, a sort of letter: Laetus est nescio quid, over something, T.: casu nescio quo: nescio quid praeclarum, indefinable excellence.—With quo modo, somehow, I know not how: fit enim, nescio quo modo, ut, etc.: qui, nescio quo modo, conspirant, N.—With quando, at some time or other: me nescio quando venisse questus est.—With an, I know not whether, probably, perhaps (softening an assertion): constantiam dico? nescio an melius patientiam possim dicere, perhaps I might better say: nescio an modum excesserint, L.—Not to know, to be unacquainted with: Nescio alias, i. e. how others may act, T.: eas artīs: hiemem, V.: vinum toto nescire Decembri, i. e. abstain from, Iu.—Not to understand, to be unable: scire Latine . . . nescire: stare loco nescit (of a horse), V.: nescit vox missa reverti, cannot be unsaid, H.: irasci: Uxor invicti Iovis esse nescis, know not how to be, H.
-
…iam plane aut certe appropinquare. quos si meus consulatus, quoniam sanare non potest, sustulerit, non breve nescio quod tempus sed multa saecula propagarit rei publicae. nulla enim est natio quam pertimescamus, nullus rex qui bellum…
Cicero, in Catilinam
-
…ac semen malorum omnium. etenim iam diu, patres conscripti, in his periculis coniurationis insidiisque versamur, sed nescio quo pacto omnium scelerum ac veteris furoris et audaciae maturitas in nostri consulatus tempus erupit. nunc si ex tanto…
Cicero, in Catilinam
-
…de manibus, quotiens excidit casu aliquo et elapsa est quae quidem quibus abs te initiata sacris ac devota sit nescio, quod eam necesse putas esse in consulis corpore defigere. nunc vero quae tua est ista vita sic enim…
Cicero, in Catilinam
-
…potestne tibi haec lux, Catilina, aut huius caeli spiritus esse iucundus, cum scias esse horum neminem qui nesciat te pridie Kalendas Ianuarias Lepido et Tullo consulibus stetisse in comitio cum telo, manum consulum et principum civitatis interficiendorum…
Cicero, in Catilinam
-
…fessas erroribus undas. Inachus unus abest imoque reconditus antro fletibus auget aquas natamque miserrimus Io luget ut amissam. Nescit, vitane fruatur, an sit apud manes ; sed quam non invenit usquam. esse putat nusquam atque animo…
Ovid, Metamorphoses
-
…, inquire tamen. Non incola montis, non ego sum pastor, non hic armenta gregesque horridus observo. Nescis, temeraria, nescis quem fugias, ideoque fugis. Mihi Delphica tellus et Claros et Tenedos Patareaque regia servit…
Ovid, Metamorphoses
-
…respondes Pessima, Egon quicquam cum istis factis tibi respondeam Eu noster laudo tandem perdoluit vir es. At ego nescibam quorsum tu ires Parvula Hinc est abrepta ; eduxit mater pro sua Soror est dicta cupio abducere, ut reddam…
Terence, Eunuchus
-
…Non incola montis, non ego sum pastor, non hic armenta gregesque horridus observo. Nescis, temeraria, nescis quem fugias, ideoque fugis. Mihi Delphica tellus et Claros et Tenedos Patareaque regia servit, Iuppiter est genitor…
Ovid, Metamorphoses
-
…nusquam atque animo peiora veretur. Viderat a patrio redeuntem Iuppiter illam flumine et o virgo Iove digna tuoque beatum nescio quem factura toro, pete dixerat umbras altorum nemorum et nemorum monstraverat umbras, dum calet et medio sol est…
Ovid, Metamorphoses
-
…et nemus omne satas intendat vertice silvas, urgetur quantis Caucasus arboribus ; non tamen ista meo valeant contendere amori nescit Amor magnis cedere divitiis. nam sive optatam mecum trahit illa quietem, seu facili totum ducit amore diem ,…
Propertius, Elegies