nitere

nitēre [CL] 1 to emit light, gleam. totis contendere viribus, ut tibi clara lux ~et in caelo Burginda 10; solque nitebit glorie singularis J. Howd. Cant. 218; niseo, A. to shyne WW. 2 to shine with reflected light, flash, glitter: a (of part of body); b (of precious stone); c (of artefact). a torrida dum calidos patior tormenta per ignes: / nam cineri facies nivibusque simillima nitet Aldh. Aen. 19 (Salis) 4; candida forma nitens necnon et furva nigrescens Ib. 31 (Ciconia) 1; quorum nos quendam vidimus carbonea nigredine, dentibus et oculis tantummodo et unguibus ~entem Lib. Monstr. I 30.  b aer si nitidus rideat, ille [jacinctus] nitet Neckam DS VI 212.  c Xriste, tui est operis quia vestis et ipsa sepulchro / inviolata nitet (Vers.) Bede HE IV 18 p. 248; talis sermo, qualis vestis: / hac nitente nitens est is Walt. Wimb. Van. 82. 3 (of person) to shine, excel, be notable. induit egregium pretiosa veste nitentem Aldh. VirgV 1148; Aedilthryda nitet nostra quoque egregia (Vers.) Bede HE 18 p. 248; ut ea puritate ‥ virgo illa ~eret Anselm (Orig. Pecc. 18) II 159; terra, Maria, tua pretiosis rebus habundans, / signat quod niteas hiis pretiosa magis Garl. Epith. IV 240.