noctu
noctu, in the night, at night, by night
noctu, v. nox.
noctū (Nbf. v. nocte), a) Abl.: hāc noctu, quā noctu, Plaut, u. Enn.: noctu concubiā, Enn.: noctu multā, Claud. Quadrig. fr.: in sereno noctu, Cato r. r. 156, 3. – b) Adv. = nachts, des Nachts, bei Nacht, in der Nacht, zur Nachtzeit (Ggstz. diu u. klass. interdiu), Cic. u.a.: noctu diuque, Titin. u. Sall. fr.: diu noctuque, Tac. u. Apul.: noctu lucuque (= luceque), Varro LL.: noctu an interdiu, Cornif. rhet.: nonnumquam interdiu, saepius noctu, Caes. b. G. 1, 8, 4.
lagoenas ‥ ~u coruscantes
dicunt ‥ monstrum quoddam nocturnum fuisse quod semper ~u per umbram caeli et terrae volabat
quem dum orationibus continuis ‥ die ~uque studere conspiceret
divinum officium die ~uque devote perficeretur
militem ~u a matre redeuntem filius offendens
nequiter et ~u interfecit patrem suum
priorissa ejusdem manerii strangulata fuit de cato suo in lecto suo ~u
die noctuque
noctū, (9) ¶ 1 anc. abl. de nox, v. nox
➳ ¶ 2 pris advt , v. nocte.
noctū
adv.
- old abl.of * noctus, for nox, in the night, at night, by night, T.; opp. interdiu, Cs., C., S., H., Iu.