About Report a problem

Menu

noctivagare

noctivagare [cf. CL noctivagus] , to wander or prowl by night. b (pr. ppl. as sb. m.) one who wanders by night. 1326 inventus fuit ~ans (v. custos 5b); 1435 magna multitudo armatorum de predictis legistis ~abat EpAcOx 134; 1452 arma portantes †notivagaverunt [MSS: noctivagaverunt] MunAcOx 634.  b 1395 sunt ~antes et communes pacis perturbatores Proc. J. P. 134; quidam capellanus positus fuit in Tonello, quia ~ans MGL I 601.

Saved

Recent