noctiluca
noctiluca, that shines by night
noctĭlūca, ae, f. [nox-luceo], that shines by night; hence,
- I The moon: Luna quod sola lucet noctu: itaque ea dicta noctiluca in Palatio; nam ibi noctu lucet templum, Varr. L. L. 5, § 68 Müll.: canentes Rite crescentem face noctilucam, Hor. C. 4, 6, 38.— *
- II A lantern, Varr. ap. Non. 234, 4 (Sat. Men. 54, 5).—
- III Noctilucam (noctilugam) Lucilius cum dixit obscenum significat, Paul. ex Fest. p. 174 Müll. (Scalig. ad loc. understands, by noctiluca, avis mali ominis noctu lugens; Salmas. Exerc. Plin. p. 70, col. 2, d, reads noctipuga, acc. to a gloss: noctipugam obscenum quod quasi noctibus compungat); v. Müll. ad Fest. l. l.
noctilūca, ae, f. (nox u. luceo) die Nachtleuchte, I) der Mond, Varro LL. 5, 68. Hor. carm. 4, 6, 38. Avien. ora marit. 429. – II) die Laterne, Varro sat. Men. 292.
natura ~e
~a, vermis nocte lucens
hec nictecula,vers qui luist par nuit
stellio, i. animal parvum lucens de nocte, A.glareseye , alio nomine dicitur noctoluca
hec noctuluca, A.glydeworme ‥ hec nocticula,a glouberd
a worme , ‥ gurgulio ‥ noctiluga [v. l. noctiluca ] est vermis lucens in nocte
~a est modica bestiola, multipes et alata ‥ . in tenebris lucet ut candela
philosophi ‥ posuerunt summum premium philosophorum magnorum hoc esse, quod post mortem in apes, aut ~as transirent
noctĭlūca, æ, f. (nox, luceo), celle qui luit pendant la nuit : [la lune] : Varro L. 5, 68 ; Hor. O. 4, 6, 38 || lanterne : Varro Men. 292.
- 1. fakkel, lantaarn;
- 2. de maan.
Ver luisant.
noctilūca ae, f
- nox+LVC-, that shines by night; hence, the moon: crescens face, H.