noctivagus
noctivagus, night-wandering, that wanders by night
Frieze-Dennison Vergil
noctivagus , a, um: adj. (nox and vagus, wandering), night-wandering; nightly, nocturnal, 10.216.
noctĭvăgus, a, um, adj. [nox-vagus; cf. Quint. 1, 5, 68],
- night-wandering; that wanders about by night (poet.): noctivagae faces caeli, Lucr. 5, 1191: currus (sc. Phoebes), Verg. A. 10, 216: deus, i.e. sleep, Stat. Th. 10, 158: iter, Val. Fl. 2, 44.
noctivagus, a, um (nox u. vagus), bei Nacht umherschweifend, faces caeli, Lucr.: currus (des Mondes), Verg.: iter, Val. Flacc.: deus, der Schlaf, Stat.: n. quidam seminator, Faust. b. Augustin, c. Faust. 18, 3.
sibi credula fingit / noctivagas ululasse striges
noctivagus monstrat sopor hanc mihi pauca locutam / sicque probat patriam, Virgo beata, tuam
tota nocte ~us cum sociis oberrabat
presentatum ‥ quod iidem J. et R. ~i sunt
omnes noctevagos causa furandi
ecclesiam subintravere ~i
J. depredatus fuit ‥ et est communis ~us et male fame
communis notivagus
[juratores ] dicunt quod predictus Thomas est communis ~us
J. T. est communis noctifigus et solet stare ad fenestras per noctem
communis ~us vocatus Anglicea nyghtwalker contra formam statuti
inquiratur ‥ si ‥ sit communis ~us per vicos plateas et fenestras ad audiendum consilia et secreta vicinorum suorum sub fenestris suis
noctĭvăgus, (14) a, um (nox, vagus), qui erre pendant la nuit : Lucr. 5, 1191 ; Virg. En. 10, 216 ; Stat. Th. 10, 158.
noctivagus
adj.
- nox+VAG-, night-wandering, that wanders by night: currus, V.