nominatorius
nōmĭnātōrĭus, a, um, adj. [nominator],
- of or belonging to naming, naming, containing names (in jurid. Lat.): nominatorii breves, Cod. Th. 1, 10, 8; 11, 28, 3: pericula, having a name, named, Tert. Anim. 13.
nōminātōrius, a, um (nominatus), zur Benennung gehörig, I) die Namen (der Schuldner) enthaltend, -benennend, breves (Listen), Cod. Theod. 1, 10, 8; 11, 28, 3. – II) einen Namen habend, benannt, namhaft, cuius nominatoria pericula aut vota sunt, animi an animae? Tert. de anim. 13.
nōmĭnātōrĭus, a, um, qui contient les noms : Cod. Th. 1, 10, 8 ; 11, 28, 3 || qui concerne les noms : Tert. Anim. 13.