nos
nōs, nostrum, etc., the plur. of ego, q. v. (gen. nostrōrum and nostrārum, for nostrum: nemo nostrorum, Plaut. Poen. 4, 2, 39 (861): nostrarum quisquam, Ter. Eun. 678) [cf. Sanscr. nāu; Gr. νῶϊ],
- we: nos, nos, dico aperte, consules desumus, Cic. Cat. 1, 1, 5.—It is frequently used instead of ego: nos ... habemus, Cic. Fam. 1, 1, 4; Juv. 1, 15: nos patriam fugimus, Verg. E. 1, 4.— Instead of the gen. poss. noster is commonly used. But: impedis et ais "habe meam rationem." Habe nostrum, Cic. Att. 7, 9, 4.— So, freq. with omnium: communis nostrum omnium patria, Cic. Fl. 2, 5: communem omnium nostrum condicionem miserari, id. Mur. 27, 55: praesens omnium nostrum fortuna, Liv. 25, 38, 2; 21, 43, 18.—The gen. obj. is usually nostri, rarely nostrum: nil nostri miserere? Verg. E. 2, 7: memoria nostri tua, Cic. Fam. 12, 17, 1: amor nostri, id. ib. 5, 12, 3: nostri cupidine captus, Ov. M. 13, 762: vale, nostri memor, Juv. 3, 318.—Gen. part. nearly always nostrum: quem enim nostrum, Cic. Fam. 5, 12, 5: domus utriusque nostrum, id. Q. Fr. 2, 4, 2: Fabio amantissimo utriusque nostrum, id. Att. 8, 12, 1. —Plur. with sing. predic.: absente nobis for absente me, Ter. Eun. 649: nobis merenti, Tib. 3, 6, 55: insperanti nobis, Cato, 107, 5 sq.—It often takes the suffix -met, Hor. S. 1, 3, 67; 1, 10, 56.
nōs, Plur. v. ego, w. s.
quod ita apud nos quoque contemnitur
nobis pauperibus confer suffragia certa
divinitate Patri aequalis, humanitate nobis consubstantialis
invenimus nos undiqueversum pari tempestate praeclusos, nullamque spem nobis in nobis restare salutis
nos [(v.judices ] elegistis, non nos elegimus nos ipsos
notandum ‥ quod et sapientiam invocare et nosmet ipsos ad noscendam prudentiam cor inclinare suades
ego Alexander ‥ et ego Sibilla ‥ pro nobismetipsis et pro animabus patrum et matrum
ut verum bonum nostrum invincibiliter nobismetipsis desideremus
solicitudines seculares recolligere totaliter ad nosmetipsos
penes nosmetipsos(v.
magnificavit ‥ misericordiam suam nobiscum Deus
nobiscum tanquam mus in pera vel serpens in sinu constitutus
nos ‥ secundum ‥ scripturae auctoritatem ‥ asserimus
epistulas ‥ nobis nostrae historiae inserendas ‥ adtulit
haec nos, ad alia tendentes, suis narrare permittimus
qui nobis narrant, adiciunt quod hoc scelus ignominiae maximae cum sanctis monialibus ‥ per monasteria commissum sit
charissima nostri
si quis ‥ rex post nos elevatus in regnum
Johannes Dei gratia ‥ sciatis nos concessisse et hac carta nostra confirmasse
nobis Petro ‥ Exonie episcopo officii ‥ debitum ‥ exercentibus
[dixit ] episcopus “et nos ‥ dolemus de domino tuo ‥”
per nos commissarium predictum
cum fastu grandi ‥ in hujuscemodi verba prorupit: “quid putat magister Giraldus reditus nostros nobis auferre et nos ita suppeditare? ”
nōs, (4) gén. nostrī, nostrum, dat. nōbīs, nous || souvent = ego : Cic. Fam. 1, 1, 4 ; Virg. B. 1, 4.
➳ gén. nostrorum Pl. Pœn. 861 ; nostrarum Ter. Eun. 678.
- 1. wij; ➤ memoria nostri tua jouw herinnering aan ons; quis nostrum?;
- 2. ik (als plur. maiestatis).
nos . gen. nostri et nostrum, nobis. pron. (ego.)
我等。In qua nos te continebimus si salvi redierimus 我若平安而返將留汝于此房。Nos pro Ego.
Suggest a Translation
See an image
我等。In qua nos te continebimus si salvi redierimus 我若平安而返將留汝于此房。Nos pro Ego.
Suggest a Translation
See an image
nōs nostrum, see ego.