notio
notio, a becoming acquainted, examination, investigation, inquiry
nōtĭo, ōnis, f. [nosco], a becoming acquainted, a making one's self acquainted with a person (syn.: cognitio, perceptio, notitia).
- I Lit. *
- A In gen.: quid tibi hanc aditiost? quid tibi hanc notiost, inquam, amicam meam? Plaut. Truc. 2, 7, 62 (612).—
- B In partic., a taking cognizance of a thing by a magistrate, an examination, investigation: ceteri agri omnes, sine ullo delectu, sine populi Romani notione, sine judicio senatās, decemvirisaddicentur, Cic. Agr. 2, 21, 57; pontificum, id. Dom. 13, 34: notionem ejus differre, id. Att. 11, 20, 2; censoria, id. Sest. 25, 55; cf. id. Prov. Cons. 19, 46; id. Pis. 5, 10: notiones animadversionesque censoriae, id. Off. 3, 31, 111: ad censore, non ad senatum, notionem de eo pertinere, Liv. 27, 25, 5: dilatā notione, Tac. A. 3, 59: notioni quindecimvirum is liber subicitur, id. ib. 6, 12: quid denique ad jus civile aut ad actoris notionem atque animadversionem ages injuriarum? the investigation and punishment sought by the plaintiff, Cic. Caecin. 12, 35; Dig. 42, 1, 5; 49, 1, 10; 50, 16, 99.—
- II Transf., an idea, conception, notion of a thing: notio rerum, Cic. Tusc. 5, 39, 114: cum rerum notiones in animis fiant, id. Fin. 3, 10, 33: simulac (homo) cepit intelligentiam, vel notionem potius quam appellant ἔννοιαν illi, etc., id. ib. 3, 6, 21; cf.: genus est notio ad plures differentias pertinens: Forma est notio, cujus, etc. Notionem appello, quod Graeci tum ἔννοιαν, tum πρόληψιν dicunt, id. Top. 7, 31; id. Tusc. 1, 24, 57; id. Fin. 5, 21, 59: in omnium animis deorum notionem impressit natura, id. N. D. 1, 16, 43; 2, 5, 13: intellegentiae nostrae, id. ib. 1, 11, 26: excute intellegentiam tuam ut videas, quae sit in eā species, forma et notio boni viri, id. Off. 3, 20, 81: neque alia huic verbo subjecta notio est, nisi, etc., id. Tusc. 5, 10, 29: de fortitudine, id. ib. 4, 24, 53: apud veteres dicebatur, professionem eorum (mathematicorum), non notitiam, esse prohibitam, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 2.
nōtio, ōnis, f. (nosco), das Kennenlernen, das Sich- Bekanntmachen mit etwas, I) im allg.: 1) eig.: quid tibi hanc notio est? was hast du dich um sie zu bekümmern? Plaut. truc. 623. – 2) übtr.: a) der Begriff, die Kenntnis von oder über etwas, rei, Cic.: deorum, von Göttern, Cic.: de alqa re, Cic.: animi, Begriff der Seele, den die Seele hat, Cic.: fugere intellegentiae nostrae vim et notionem videtur, kann sich unser Verstand keinen Begriff machen, Cic. – b) der Begriff, der Sinn, den man einer Sache od. einem Worte unterlegt, Cic.: notiones insitae, reine Begriffe, Begriffe a priori, griech. προλήψεις, s. Cic. top. 31. – II) insbes., sie obrigkeitliche Kenntnisnahme, A) jede Untersuchung (vgl. Ernesti u. Nipperd. Tac. ann. 3, 59), pontificum, Cic.: populi, Cic.: dilatā notione, Tac. – B) die Untersuchung des Zensors, 1) eig.: iudicium et notio censoria, Cic. – 2) übtr., die (tadelnde) Bemerkung des Zensors, notiones animadversionesque censorum, Cic.: in cuius (Sallustii) historia notiones censorias fieri atque exerceri videmus, Gell.
numquid verba defecerunt salutationis, seu causae non supervenerunt, quarum ~onem carta nec deferet ad aures nostras?
~o est quidam intellectus et simplex animi conceptio
~o non est prior actu notionali; ergo ~o non est principium actus notionalis
~o, A.knowyng
in ‥ causis ‥ movendis coram quibuscumque judicibus ordinariis sive delegatis aut arbitris ~onem aut jurisdiccionem habentibus qualemcumque
perit ‥ exercitium rationis quo rerum apud se ~ones quas Greci ennoias dicunt querit et tenet
per hanc ‥ intelligimus ‥ divinam sapientiam que dicta est Hecate, id est centum potestates quoniam infinitarum rerum ~ones in se continet
quandoque circa opus bonum sollicitos nos affectus ~onis prave sollicitat
substancia dat esse, species ~onem, virtus manentiam
detur quod connumerari queat essentie ~o. ergo erit hec vera, ‘Pater ~one et essentia est persona’
sicut hoc nomen ‘missus’ vel ‘similis’ signando divinam essentiam connotat ~onem
priora sunt aut secundum esse aut secundum ~onem. secundum esse sunt cause priores, secundum ~onem est totum notius eo cujus est totum
intelligentia ‥ ut ait Boetius omnia capit que inferiores animi ~ones, id est sensus et imaginatio, et ratio
quattuor animi nostiones
communis ‥ opinio theologorum est quinque esse ~ones, innascibilitatem viz. et paternitatem et spirationem et filiationem et processionem
nonne multi ‥ dixerunt quod paternitas non est Deus et quod nulla ~o sive relatio ut paternitas et filiatio est Deus?
paternitas, filiacio, spiracio, processio, quibus si addatur innascibilitas, fiunt quinque ~ones, quibus divine persone innotescunt et ideo vocantur ~ones
in precordiis Salvatoris de tue ~onis familiaritate gaudere
nōtĭō, (12) ōnis, f. (nosco), ¶ 1 [sens premier] action dʼapprendre à connaître, de prendre connaissance : quid tibi hanc notio est ? Pl. Truc. 622, quʼas-tu à tʼoccuper dʼelle ? ¶ 2 action de connaître dʼune chose : quæ omnis notio pontificum est Cic. Domo 34, ce qui est entièrement de la compétence des pontifes ; sine populi Romani notione Cic. Agr. 2, 57, sans que le peuple romain en connaisse ; ad censores notionem de eo pertinere Liv. 27, 25, 5, que le droit de connaître de cette affaire revenait aux censeurs ¶ 3 [en part.] droit dʼenquête morale des censeurs : ut censoria notio et gravissimum judicium sanctissimi magistratus tolleretur Cic. Sest. 55, que le droit dʼenquête morale des censeurs et que les jugements si imposants de cette magistrature si auguste fussent supprimés ; notiones animadversionesque censorum Cic. Off. 3, 111, les investigations et les blâmes des censeurs ¶ 4 action, faculté de connaître (de concevoir) une chose : fugere intellegentiæ nostræ vim et notionem Cic. Nat. 1, 27, dépasser la force de compréhension et la conception de notre intelligence || [résultat de cette action] représentation dans lʼesprit, notion, idée, conception : animi Cic. Nat. 2, 45, idée que se fait lʼesprit, conception de lʼesprit, cf. Cic. Off. 3, 76 ; quæ istarum definitionum non aperit notionem nostram, quam habemus omnes de fortitudine tectam atque involutam ? Cic. Tusc. 4, 53, est-il une de ces définitions qui nʼéclaircisse nos idées sur le courage, qui sont en général chez nous confuses et voilées ? forma et notio viri boni Cic. Off. 3, 81, lʼimage et lʼidée de lʼhomme de bien ; notio = ἔννοια, πρόληψις Cic. Top. 31 ; in omnium animis deorum notionem impressit natura Cic. Nat. 1, 43, la nature a gravé la notion des dieux dans tous les esprits || idée, signification dʼun mot : notio verbo subjecta Cic. Tusc. 5, 29, idée abritée sous un mot.
- 1. (Plaut.) het leren kennen;
- 2. kennisneming, onderzoek [populi; censoria; censorum];
- 3. kennis, begrip, voorstelling [deorum].
notio , onis. f.
察明。意想。影想。字義。御史責罰人。Neque ulla alia huic verbo — subjecta est 此字並無他義。
Suggest a Translation
See an image
察明。意想。影想。字義。御史責罰人。Neque ulla alia huic verbo — subjecta est 此字並無他義。
Suggest a Translation
See an image
Notitia. Charta S. Bonifacii de finibus et limitib. Fuld. Monasterii apud Brow. lib. 1. Antiq. Fuld. cap. 4 :
Scripta est hæc Notionis Charta in Fuldensi Monasterio, etc.
nōtiō ōnis, f
- GNA-, a becoming acquainted, examination, investigation, inquiry: agri, sine populiR.notione, addicentur: notionem eius differre: pontificum.—Of the censors, a judgment upon character, censure: censoria: ad censores notionem de eo pertinere, L.—An idea, conception, notion: rerum: deorum: alia huic verbo subiecta.