notesco
notesco, to become known
nōtesco, tŭi, 3, v. inch. n. [1. notus],
- to become known (poet. and in post-Aug. prose): notescatque magis mortuus atque magis, Cat. 68, 47: nec minus haec nostri notescet fama sepulchri, Prop. 2, 13, 37 (3, 5, 21 M.): malis facinoribus notescere, Tac. A. 12, 8: quae ubi Tiberio notuere, scripsit consulibus, id. ib. 1, 73; Suet. Aug. 43; id. Ner. 42: nondum fas erat alienigenis hominibus religionem veri Dei notescere, Lact. 4, 2, 5.
nōtēsco, nōtuī, ere (1. notus), bekannt werden, absol. od. alci, Catull., Tac. u.a.
nōtēscō, (12) tŭī, ĕre (notus), intr., se faire connaître, devenir connu : Catul. 68, 47 ; Prop. 2, 13, 37 ; Tac. Ann. 12, 8 || alicui : quæ ubi Tiberio notuere Tac. Ann. 1, 73, quand ces imputations furent venues à la connaissance de Tibère...
notēscō uī, ere
- 1 notus, to become known, Ct., Pr., Ta.