notionalis
tertio queritur utrum primo secundum rationem intelligendi divina essentia perfecte existat; quam sit in Deo pluralitas personarum. et videtur quod sic, quia actus ~es per quos est in divinis personarum pluralitas, presupponunt perfectam existentiam persone cujus sunt actus
actus ~es fundantur super actus essenciales immanentes; ‥ ergo sunt tantum duo actus ~es qui sunt productivi intra, fundati super eosdem essenciales
cum enim actus distinguunt potencias ‥ videtur quod istis potenciis quibus conveniunt actus essenciales non competant actus ~es
nominum ergo aliud est essentiale ut ‘Deus’, ‘justus’, ‘fortis’, aliud est personale ut ‘Pater’ et ‘Filius’, aliud ~e ut ‘paternitas’, ‘filiatio’
major enim ‥ est convenientia inter terminos ~es et personales quam inter terminos essentiales et personales
omnia que notificant essentiam dicuntur essentialia, que personam personalia, que notiones ~ia
nomina ‥ ~ia quedam sunt abstractiva, ut paternitas, nativitas ‥ quedam concretiva et adjectiva ut innascibilis
ille terminus ‘Deus’ numquam supponit personaliter nisi per limitacionem appositi ~is, ut Deus Pater differt a Deo Filio, Deus genuit Deum ‥
essenciale precedit ~e