novatio
nŏvātĭo, ōnis, f. [novo], a renewing, renovation (post-class.).
- I Lit., Tert. adv. Marc. 4, 1: pudendorum, i.e. shaving, Arn. 5, 182.—
- II Transf., a renewal or change of a bond or other evidence of debt: novatio est prioris debiti in aliam obligationem ... transfusio atque translatio, Dig. 46, 2, 1; cf. the whole title: de novationibus et delegationibus, ib. 46, 2; 34, 3, 31; 33, 1, 21; debts and obligations were transferred only by novatio, Gai. Inst. 2, 38 sq.; 3, 176.
novātio, ōnis, f. (novo), die Erneuerung, Veränderung, I) eig., Tert. adv. Marc. 4, 1. Paul. Nol. carm. 25, 181: basis nov., Corp. inscr. Lat. 8, 2632: nov. pudendorum, das Abscheren der Schamhaare, Arnob. 5, 35. – II) übtr., die Umwandlung einer bestehenden Obligation, bes. das Setzen einer neuen Obligation an die Stelle der früheren, Acro Hor. sat. 2, 6, 36 H. Ulp. dig. 46, 2, 1 u.a. ICt.
in die natali ecclesie, que hodie instituta est in ~ione sacramentorum [(cf. ]Apoc. xxi 5
cum hujusmodi ordinaciones et ~ones vendicionis et victualium in dicta civitate fieri non debeant
quibus quidem ~oni et commutacioni abbates et conventus dicti monasterii ‥ adquieverunt
tollitur obligacio ‥ per ~onem, ut si transfusa sit obligacio de una persona in aliam que in se susceperit obligacionem. interventu enim nove persone nova nascitur obligacio
in ‥ pratis, pascuis et pasturis, ~onibus, aucupacionibus, et piscaturis
nŏvātĭō, ōnis, f. (novo), rénovation, renouvellement : Tert. Marc. 4, 1 || renouvellement dʼune obligation, dʼune reconnaissance de dette : Dig. 46, 2, 1 ; 34, 3, 31.
Hæc omnia ipsis Ecclesiis confirmamus, cum terris, vineis, pratis, pascuis, silvis, Novationibus, aquis, aquarumque decursibus, etc.Vide alia notione in Novitium.
Dedi etiam dictis canonicis... omnes decimas Novationis bestiarum, quæ captæ erunt de cætero in omnibus forestis meis,... sive per arcus, sive per canes.
NOVATIO
NOVA´TIO[OBLIGATIONES]
Novatio
A renewed bond. See obligationes.