oboleo
ŏb-ŏlĕo, ŭi, 2, v. a., to smell of any thing (ante-class. and post-Aug.).
- I Lit.: oboluisti allium, Plaut. Most. 1, 1, 38 (38): maluissem allium oboluisses, Suet. Vesp. 8: antidotum, id. Calig. 23: res mihi obolet. I smell a thing, Ap. Apol. p. 311, 31.—
- II Transf.: jam oboluit Casina procul, Plaut. Cas. 4, 3, 21 (818): marsupium huic oboluit, she smells your purse, id. Men. 2, 3, 33 (383).
ob-oleo, uī, ēre, riechen = einen Geruch von sich geben, m. folg. Acc., nach etwas, alium (nach Kn.), Plaut. most. 39. Suet. Vesp. 8, 3: antidotum, Suet. Cal. 23, 3: eius faecem, Apul. apol. 60: absol., numnam ego obolui? roch ich denn? Plaut. Amph. 321. – alci alqd obolet, es riecht jmd. etwas, Apul. apol. 57. – übtr., oboluit Casinus procul, ich rieche den Kasinus von fern, Plaut. Cas. 814: oboluit marsuppium huic istuc, sie riecht den Beutel, Plaut. Men. 384.
ŏbŏleō, (14) ŭī, ēre, intr. et tr., exhaler une odeur : allium oboluisti Pl. Most. 39, tu sens lʼail, cf. Suet. Vesp. 8 || [fig.] oboluit huic marsupium Pl. Men. 384, lʼodeur de la bourse lui est venue au nez, il a flairé la bourse || v. oleo.
oboleo , es, ui, ere. n. act. 2.
噴臭。— allium 聞味似蒜。Oboluit huic marsupium 此人聞得錢褡。
Suggest a Translation
See an image
噴臭。— allium 聞味似蒜。Oboluit huic marsupium 此人聞得錢褡。
Suggest a Translation
See an image