About
Menu

oboleo

ŏb-ŏlĕo, ŭi, 2, v. a., to smell of any thing (ante-class. and post-Aug.).
  • I Lit.: oboluisti allium, Plaut. Most. 1, 1, 38 (38): maluissem allium oboluisses, Suet. Vesp. 8: antidotum, id. Calig. 23: res mihi obolet. I smell a thing, Ap. Apol. p. 311, 31.—
  • II Transf.: jam oboluit Casina procul, Plaut. Cas. 4, 3, 21 (818): marsupium huic oboluit, she smells your purse, id. Men. 2, 3, 33 (383).

Saved

Recent