ocularis
ŏcŭlāris, e, adj. [oculus],
- of or belonging to the eyes, eye- (post-class.): ocularis medicus, an eye-doctor, oculist, Veg. Vet. 2, 17, 2.—
- II Subst.: ŏcŭlāre, is, n., a medicament for the eyes, eye-salve, Pelag. Vet. 30.—Adv.: ŏcŭlārĭter, with the eyes, ocularly (post class.): oculariter intueri, Sid. Ep. 7, 14 dub.
oculāris, e (oculus), zu den Augen gehörig, Augen-, tunica, Augenhäutchen, Veget.: medicus, Veget.: malum, Augenübel, Amm. – subst., oculāre, ī, n., die Augensalbe, Pelagon. veterin. 30 (429 Ihm).
nec obstet emissionibus ~ium radiorum
fletus exudat acies ocularis
nuca ‥ procedens ad medium sphere ~is
centrum totius sphere ~is
~i revelatione
nec est alicubi verior probacio quam ubi est facinoris ~is ostensio
imponunt ‥ oculis eorum ~ia falsa per que populus a veritate deviat(
a spectakyl , ‥ ~e, spectacula
ŏcŭlāris, e (oculus), relatif aux yeux, pour les yeux : Veg. Mul. 2, 17, 2 || n. oculare, pommade pour les yeux : Pelag. Vet. 30.