oculatim
oculātim, Adv. (oculus), mit bloßen Augen, Cassian. coenob. inst. 12, 29.
ecce contemplata est palam et ~im beatum Johannem
ŏcŭlātim (oculus), avec les yeux : Cassian. Inst. 12, 29.
Regina ne tanta mala Oculatim cerneret, etc.
Oculatim demonstrare, in Edicto Philippi VI. Franc. Regis ann. 1347. tom. 2. Ordinat. Reg. pag. 567.