offringo
offringo (obfr-), ēgi, actum, 3, v. a. [ob-frango], t. t. of agriculture, i. q. iterare,
- to plough a second time; to cross-plough: terram cum primum arant, proscindere appellant; cum iterum, offringere dicunt, to cross-plough, Varr. R. R. 1, 29; id. ib. 32: glaebas, Col. 2, 11, 3; cf.: offringi terra dicitur, cum iterum transverso sulco aratur, Paul. ex Fest. p. 199 Müll.
offringo, frēgī, frāctum, ere (ob u. frango), zerbrechen, terram, wenden, zweibrachen, felgen (v. zweiten Pflügen), Varro r. r. 1, 29, 2 (vgl. 1, 32, 1): glebas, Colum. 2, 11, 3. Vgl. Paul. ex Fest. 199, 3.
offringō (ob-), frēgī, frāctum, ĕre, tr., labourer une deuxième fois : Varro R. 1, 29 ; Col. Rust. 2, 11, 3 ; P. Fest. 199.