offirmare

offirmare [CL] 1 to make firm, hard, or secure (against), strengthen; b (castle or sim., w. ref. to fortifying); c (door, chest, or sim., w. ref. to locking or keeping shut); d (in exorcism, against powers of evil); e (abstr. or fig.). ~ans, claemende GlC O 135; alia ‥ non habentes instrumenta dirupta denuo redintegrant et ~ant Mir. Hen. VI II 44 p. 120. b castrum quod Dani in Eboraco ~averant, ad solum diruit W. Malm. GR II 134; ~ato contra Archas castello Ib. III 232; s1138 castella contra eum ~abant Id. HN 467 p. 22; castella ‥ sua certatim ~ant Ord. Vit. IV 13 p. 258; s1159 audiens ‥ regem Anglorum supradictum castellum ~asse Torigni Cont. Bec. 326. c ecclesiam ‥ intrat, ostia intrinsecus diligenter ~at Gosc. Transl. Mild. 13; porte ~ate erant Ord. Vit. IV 4 p. 180; pessulum ‥ i. sera lignea quo [v. l. qua] ~atur [vv. ll. confirmatur, firmatur] ostium Osb. Glouc. Deriv. 452; fores omnes carceris ‥ seris fortioribus strictius obfirmaverant R. Cold. Cuthb. 20 p. 43; ita ‥ ut Girardi pars [compedum] artificiosa quadam obfirmaretur clavi. clavem ‥ uxoris theca, thecam quoque obfirmatam archa reposuit T. Mon. Will. V 10; januas serris et vectibus obfirmate Eul. Hist. I 261. d 8‥ adjuro te ‥ ut fias exorcizatum, adjuratum et ~atum [AS: gitrymmed] adversus inimicum hominis diabolum (Jud. Dei) GAS 411; c950 adjuro te ‥ ut fias aqua exorcizata, adjurata et obfirmata adversus inimicum hominis diabolum Ib. 405. e strictis ‥ morsibus rationis frenum ~antes Gildas EB 22 (v. frenum 1a); Cesaream Palestine ‥ totis viribus et ~ato robore obsidens W. Malm. GR IV 380; quomodo taciturnitatis conclavi patitur obfirmari doloris impetus ‥ ? P. Blois Ep. 238. 541C; Thome proinde obfirmanti cor suum ad sananda vulnera sua exhibuit vulnera propria J. Ford Serm. 17. 8. 2 to make inflexible, resolute, or unyielding: a (will or intention); b (w. ref. to Prov. xxi 29). a obstinatius ~arat rex animum ne adquiesceret precibus suplicantium W. Malm. GR II 199; Dani cum in Angliam venire ~assent propositum Id. GP V 259 p. 412; ita ‥ ~ato [v. l. efirmato] animo, ut ‥ Id. HN 520 p. 74. b ille obfirmat vultum qui ab ea parte in qua verterat in aliam vel modicum declinare non vult Andr. S. Vict. Sal. 69; conspiransque omni virtute adversus eum obfirmavit faciem suam contra aquilonem J. Ford Serm. 66. 5. 3 to confirm: a (testimony); b (w. ut & subj.). a Ælfwino Ramesiensi abbate tunc pleno dierum ac sene, cujus testimonium ex tempore regis Cnuti prolatum, voceque novem comitatuum obfirmatum Herm. Arch. 27. b ita laicorum potentia subruta stabili quoque ~avit edicto ut nullum ejus gentis monachum vel clericum ad aliquam dignitatem conari pateretur W. Malm. GR III 254.

offirmare

Saved

Recent