opipare
opipare, richly, sumptuously
ŏpĭpărē, adv., v. opiparus fin.
opiparē, Adv. (opiparus), herrlich, prächtig, edere et bibere, Cic.: alqm munerari, Cic.: instructa domus opime atque opipare est, Plaut.: opipare a Pythio apparatum convivium, Cic.
imas / percontare volens nevo sine criminis iras, / alta petit lento triclinia opipare gressu
ad quendam vicum in quo grandis apparatus ad necessarios convivandi usus erat illi ~e constructus
videat sinceritas studiorum qualiter fructuosus duodenarius numerus fit ~e, i. splendide, decoratus
cum omni festinatione se preparavit et ~e festiva seroque recessit
quid eorum castrimargia deliciosius, qui nec cibum nec potum capiant, nisi ~e preparetur?
habundanter ‥ ~e, copiose
ŏpĭpărē (15) (opiparus), copieusement, richement, somptueusement : Pl. Bacch. 373 ; Cic. Off. 3, 58 ; Att. 7, 2, 3 ; 13, 52, 1.
opiparē
adv.
- opiparus, richly, sumptuously: edere: apparatum convivium.