Opiter
Ŏpĭter, ĭtĕris and ĭtris (cf. Prisc. p. 695 P.; gen. Opetris; cf. Borghes. Framm. de' Fasti Cons. 1, p. 66), m. [ob-pater],
- a Roman praenomen: Opiter est, cujus pater avo vivo mortuus est, Fest. p. 184 Müll.: Opiter Verginius, Liv. 2, 17; 2, 54.
ab ope hic Opiter, i. Jupiter ‥ quasi opum pater
2 Opĭtĕr, (15) tĕris ou tris, m. , Opiter Verginius [nom dʼun consul] : Liv. 2, 17, 1 ; 2, 54.