opinatio
opinatio, a supposition, conjecture, fancy, opinion, belief
ŏpīnātĭo, ōnis, f. [opinor],
- a supposing, opining; a supposition, conjecture, imagination, fancy, opinion, belief (class.): opinationem volunt esse imbecillam assensionem, Cic. Tusc. 4, 7, 15; id. Ac. 2 (Luc.), 25, 78: haec autem opinatio est judicatio se scire, quod nesciat, id. Tusc. 4, 11, 26; cf. the context: mordax et inepta, Val. Max. 1, 8, 8: (Tullius) quid super tali opinatione sentiret, Arn. 3, 6.
opīnātio, ōnis, f. (opinor), die Vermutung, Vorstellung, Einbildung, Cic. u.a.: Plur., Arnob. 4, 9 in.
unde constat omnibus ‥ mentem in hac ~one temperatius cohibendam
notandum quoque est quod primogeniti non juxta hereticorum ~onem soli sunt quos fratres sequuntur alii sed juxta auctoritatem scripturarum omnes qui primi vulvam aperiunt
conjectura, ~o, estimatio, interpretatio velræswung velrædels
ŏpīnātĭō, ōnis, f. (opinor), acte de se former telle ou telle opinion [t. philos.], conception, opinion, idée : Cic. Tusc. 4, 15 ; 4, 26 ; Ac. 2, 78.
opīnātiō ōnis, f
- opinor, a supposition, conjecture, fancy, opinion, belief.