oracularius
ōrācŭlārĭus, a, um [oraculum],
- dealing in or uttering oracles; prophetic: habuit autem oracularios servos, qui illum pessum dederunt, Petr. S. 43.
ōrāculārius, a, um (oraculum), sich mit Orakeln abgebend, weissagend, servi, Petron. 43, 6.
ōrācŭlārĭus, (16) a, um (oraculum), qui émet des oracles : Petr. 43, 6.
Auricularius. Fragmentum Petronii :
Habuit Oracularios servos, qui illum pessumdederunt. Nunquam autem recte faciet, qui cito credit.Vide Auricularius.