orbiculatim
orbĭcŭlātim, adv. [orbiculus],
- circularly, in circles or rings (post-Aug.), Plin. 11, 37, 67, § 177; Macr. S. 7, 9, 3.
orbiculātim, Adv. (orbiculatus), kreisweise, in Kreisen, Plin. 11, 177.
orbĭcŭlātim (orbiculatus), en rond : Plin. 11, 177.