oratrix
oratrix, she that prays, a female suppliant
ōrātrix, īcis, f. [orator].
- She that prays or beseeches, a female suppliant (rare but class.): me oratricem haud sprevisti, Plaut. Mil. 4, 2, 80 (1070): pacis et foederis, * Cic. Rep. 2, 8, 14.—
- II A transl. of ῥητορική, rhetoric, oratory, Quint. 2, 14, 1.
ōrātrīx, trīcis, f. (Femin. zu orator), I) die Redende, Rednerin, als Übersetzung des griech. rhetorice, die Redekunst, Quint. 2, 14, 1. – II) die Bitterin, Erbitterin, Plaut. mil. 1072: quae virgines postea fuerant oratrices pacis et foederis, durch ihre Fürsprache Fr. u. B. bewirkt hatten, Cic. de rep. 2, 14.
tanto ‥ conspectior emicuit ~ix
humillima regie celsitudinis ~ix Oxoniensis universitas
indentura facta ‥ inter ‥ H. ducem Gloucestrie ‥ ac suam humillimam et perpetuam ~icem universitatem Oxonie
~ix assidua Deum contemplatur
Matillidi Boclyve, ~ici Domini, xij d.
cartam alienacionis ‥ factam ‥ denotis [sic ] nostris ~icibus priorisse et conventui
singule ~ices una cum aliis honestis mulieribus
ōrātrīx, īcis, f. (orator), celle qui prie, qui intercède : Pl. Mil. 1072 ; pacis Cic. Rep. 2, 8, celle qui demande la paix || c. oratoria : Quint. 2, 14, 1.
- 1. onderhandelaarster, verdedigster [pacis et foederis];
- 2. (Plaut.) smekelinge.
Breviariumvulgo indigitatur. Sed legendum
matrix, id est,
matricula, ex MS. Cod. alibi observamus.
ōrātrīx īcis, f
- orator, she that prays, a female suppliant: pacis et foederis.