osculatio
osculatio, a kissing
oscŭlātĭo, ōnis, f. [osculor],
- a kissing (rare but class.), Cic. Cael. 20, 49; Cat. 48, 5.—
- II In med. lang.: venarum, the inosculation of blood-vessels, Gr. ἀναστόμωσις, Cael. Aur. Tard. 2, 10, 121 and 123.
1. ōsculātio, ōnis, f. (1. osculo) = ἀναστόμωσις, die Erweiterung der Venen, Cael. Aur. de morb. chron. 2, 10, 121 u. 123; 5, 10, 109. Th. Prisc. 4. fol. 317 (a). Cass. Fel. de medic. 39.
2. ōsculātio, ōnis, f. (osculor), das Küssen, Catull. 48, 6. Cic. Cael. 49. Cypr. epist. 4, 3.
quid enim est osculum vel ~o ‥ quam aliquorum oris ad os conjunccio?
1 ōscŭlātĭō, ōnis, f. (osculo 1), venarum (ἀναστόμωσις) C. Aur. Chron. 2, 10, 121, ouverture [spontanée] de veines.
2 ōscŭlātĭō, (15) ōnis, f. (osculor), action de baiser : Cic. Cæl. 49.
osculivenæ aut arteriæ apertio, ex qua sequitur sanguinis profluvium. Cælius Aurelianus Siccensis lib. 2. Chron. cap. 10 :
Demetrius Erophili sectator duas inquit esse principales differentias fluoris sanguinis, unam incisuræ, aliam sine ulla incisura.... Eam vero quæ sine ulla divisura est, in 4. dividit partes, quarum unam varietate fieri dixit, aliam expressione sive sudatione, tertiam defectione vel debilitate, quam Græci atoniam vocant : quartam Osculatione : vult enim eam differre a supradicta ; id est expressionis, quam tertiam nominavit : osculari enim inquit corpora nimia plenitudine, sive virtute medicaminum osculantium, quæ Græci anastomatica vocant, etc.Adde cap. 13. pag. 65. et Gorræum in
ōsculātiō ōnis, f
- osculor, a kissing, C., Ct.