osculor
osculor, to kiss
oscŭlor, ātus, 1 (old form auscŭ-lor, Plaut. As. 5, 2, 42 (892); id. Merc. 3, 3, 14 (575); old inf. oscularier; v. infra), v. dep. [osculum], to kiss (class.).
- I Lit.: compellando blanditer, ausculando. Plaut. As. 1, 3, 69 (221): eam vidisse cum alieno oscularier, kissing each other, id. Mil. 2, 2, 88 (243): osculari atque amplexari inter se, id. ib. 5, 1, 40 (1433): ille autem me complexus atque osculans flere prohibebat, Cic. Rep. 6, 14, 14: eum complexus, osculatusque dimisit, id. Att. 16, 5, 2: simulacrum, id. Verr. 2, 4, 43, § 94: osculetur me osculo oris sui, Vulg. Cant. 1, 1. —
- II Transf., to make much of, to value, prize: inimicum meum sic amplexabantur, sic osculabantur, Cic. Fam. 1, 9, 10: scientiam juris tamquam filiolam, id. Mur. 10, 23.
ōsculor, ātus sum, ārī (osculum), küssen, mulierem, Plaut.: filiolam, Cic.: manum, Sen. manus, capita sororibus, Ambros.: simula crum, Cic.: epistulam, Cic.: alcis vulnera, Sen rhet.: inter se (einander), Plaut.: cum alqo, sich mit jmd. k., mit jmd. kosen, Plaut. – prägn., jmd. herzen und küssen, hätscheln, mit jmd. schön tun, kokettieren, inimicum meum sic amplexabantur, sic in manibus habebant, sic fovebant, sic me praesente osculabantur, ut etc., Cic. ep. 1, 9, 10: u. so bildl., scientiam iuris tamquam filiolam osculari suam, Cic. Mur. 23. – ➳ Archaist. im Plautus ausculor, zB. Plaut. asin. 892; merc. 575 G. vgl. Paul. ex Fest. 28, 9: parag. Infin. auscularier, Plaut. asin. 895 G.: oscularier, Plaut. mil. 243.
ōscŭlor, (11) ātus sum, ārī (osculum), tr., baiser : Cic. Tusc. 1, 92 ; Verr. 2, 4, 94 ; Att. 16, 5, 2 || caresser, choyer : Cic. Mur. 23.
➳ arch. ausculor Pl. Merc. 575 ; As. 892 ; P. Fest. 28, 9.
ōsculor ātus, ārī, dep.
- osculum, to kiss: mitto osculari, T.: filium.—To embrace, value, prize: inimicum meum.