ostentatrix
ostentātrix, īcis, f. [ostentator], she that displays or boasts (post-class.).
- I Lit.: immodica sui ostentatrix, Ap. Apol. p. 323, 11.—
- II Trop.: pompa ostentatrix vani splendoris, Prud. Psych. 439.
ostentātrīx, trīcis, f. (Femin. zu ostentator), die Prahlerin, attrib. = prahlend mit usw., sui, Apul. u.a.: vani splendoris, Prud.
me ‥ cum hac ~ice [sc. Philosophia ] confligere permittas, oro
jactantia, ~ix pomposa
revocare studet nos contionator noster a vanitatibus laudis proprie et ~icis jactantie
oritur pomposa sui ~ix jactantia
inanis gloria ~ix esse solet suarum deliciarum in tempore prosperitatis
numeri ‥ hec [sc. arithmetica ] ‥ magistra ~ixque est
ostentātrīx, īcis, f. , celle qui étale, qui tire vanité de : Apul. Apol. 76 || [fig.] Prud. Psych. 438.