ostiatim
ostiatim, from door to door, from house to house
ostĭātim, adv. [ostium].
- Lit., from door to door, from house to house (class.): ostiatim oppidum compilare, Cic. Verr. 2, 4, 24, § 53: agere crimen, to enumerate the several houses where a crime was perpetrated, id. ib. 2, 4, 22, § 48: nec scrutanda singula et velut ostiatim pulsanda, Quint. 5, 10, 112.—
- II Transf., by particulars or details (post-class.): quicumque ostiatim cupit noscere (wishes to know the particulars), legat, Vop. Carin. 17.
ōstiātim, Adv. (ostium), I) von Tür zu Tür, von Haus zu Haus, Haus für Haus, compilare totum oppidum, Cic.: privatorum argentum petere, Eutr.: stipem mendicare, Hieron.: haec crimina agere ostiatim, Cic. – II) übtr., einzeln, Vopisc. Carin. 17. § 7. Vgl. A. Funck in Wölfflins Archiv 7, 502.
mendico ‥ cibum hostiatim querere
per multas domos ~im victualia mendicabat
~im mendicancium nullus ab ejus januis vacuus rediit
panem nostrum †ostianum [l. ostiatim ] mendicare non erubescimus
videres‥ honorabiles cum sua ‥ defecissent, alienis hostiatim mendicando inhiare ‥ esurientes
fitque ut prior dominus dicte pecunie victum quereret ~im
ōstĭātim (14) (ostium), de porte en porte, de maison en maison : Cic. Verr. 2, 4, 53 || [fig.] en détail : Vop. Car. 17, 7.
ōstiātim
adv.
- ostium, from door to door, from house to house: oppidum compilare: crimina agere, to describe in detail.