ostiolum

ostĭŏlum, i, n. dim. [ostium],

• a little door (post-Aug.), Col. 8, 14, 1: ostiola olitoria, Plin. 19, 8, 38, § 125: abscondita, Vulg. Dan. 14, 20.

ōstiolum, ī, n. (Demin. v. ostium), eine kleine Tür, Colum. 8, 14, 1. Plin. 19, 125. Vulg. 3. regg. 6, 31; Ezech. 41, 24; Daniel 14, 20. Paul. ex Fest. 84, 15: ost. casae, Petron. 136, 4: ansa ostioli rupta, Petron. 96, 1.

ostiolum [CL] 1 small door or gate, opening; b (of reliquary); c (quasi-fig., of heart). portella, portula, valvula, ~um Osb. Glouc. Deriv. 474; hostiolum illud occidentale introeuntes, ecclesiam subiere R. Cold. Cuthb. 121; bos ‥ puerum ‥ cum ~o domus avulso cornibus arreptum projecit a se W. Cant. Mir. Thom. III 37; veniens ad ~um ecclesie et illud aperiens Gir. GE II 11; a1389 pro ‥ ij ostiol’ panetrie et buterie et aliis diversis ost’ ibidem KR Ac 473/2 m. 8; conclave est locus ‥ muratus, ita quod preter unum parvum ‥ hostiolum ‥ remanebit fortiter munitus Ad. Usk 89; hoc ~um, A. hek WW.  b 1518 brachium divi Fergusiani argento coopertum sine ~o cum aliquibus lapidibus Reg. Aberd. II 182.  c deponite fratres ‥ hoc pessimae infidelitatis pondus ‥ et circumstans cordis vestri ~a incredulitatis peccatum Alcuin Dogm. 293B. 2 (w. fig. interp.): a (w. ref. to III Reg. vi 31–2); b (w. ref. to Dan. xiv 20). a cujus ingressus ~a per significationem multifarie possunt accipi Bede Templ. 770.  b isti sunt secretiora illa ~a, per que ministri Belis sacrificia ‥ clanculum asportabant P. Blois Ep. 25. 89B; ministri ‥ prelatorum ~a sunt abscondita sub mensa Belis subterranea, per que furtim ingrediebantur sacerdotes ejus ut asportarent ‥ posita ‥ super mensam Gir. GE II 32 p. 322; ad hec ~a occasionaliter pertinent canones quidam, prohibentes aliquos in secundo vel in tertio genere affinitatis conjungi, conjunctos tamen non separari concedit Ib. II 33 p. 326.

ōstĭŏlum, (15) ī, n. (ostium), petite porte : Col. Rust. 8, 14, 1 ; Plin. 19, 125.

ostiolum , i. n. (ostium.)
小門。

Suggest a Translation
See an image